Mad Medley Battle
Download Click Here
ဂိမ္းမ်ား Download လုပ္နည္း
Action ဂီမ္းေလးေတြပါ ... အဆင္မေျပရင္ Comment မွာ ေအာ္ခဲ႕ပါခင္ဗ်ာ....ကၽြန္ေတာ္႕မွာရွိတဲ႕
အေဟာင္းေလးေတြ အခ်ိန္ရရင္ထပ္တင္ေပးပါမယ္ခင္ဗ်ာ...
အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခင္ဗ်ာ..။
Tuesday, March 6, 2012
Key words
Key words
Download Click Here
ဂိမ္းမ်ား Download လုပ္နည္း
စာလုံးဆက္တဲ႕ ဂီမ္းေလးေတြပါ ... အဆင္မေျပရင္ Comment မွာ ေအာ္ခဲ႕ပါခင္ဗ်ာ....ကၽြန္ေတာ္႕မွာ
ရွိတဲ႕အေဟာင္းေလးေတြအခ်ိန္ရရင္ထပ္တင္ေပးပါမယ္ခင္ဗ်ာ...
အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခင္ဗ်ာ..။
Inca ball
Inca ball
Download Click Here
ဂိမ္းမ်ား Download လုပ္နည္း
ကေလးေဆာ႕တဲ႕ဂီမ္းေလးေတြပါ :D... အဆင္မေျပရင္ Comment မွာ ေအာ္ခဲ႕ပါခင္ဗ်ာ....ကၽြန္ေတာ္႕မွာ
ရွိတဲ႕အေဟာင္းေလးေတြအခ်ိန္ရရင္ထပ္တင္ေပးပါမယ္ခင္ဗ်ာ...
အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခင္ဗ်ာ..။
Helicopter
Helicopter
Download Click Here
ဂိမ္းမ်ား Download လုပ္နည္း
Action ဂိမ္းၾကိဳက္တဲ႕သူေတြ အတြက္ 3D ဂိမ္းေလးဗ်ာ...အပစ္အခက္၀ါသနာပါတဲ႕သူေတြေတာ႕ၾကိဳက္မယ္ထင္ပါတယ္... အဆင္မေျပရင္ Comment မွာ ေအာ္ခဲ႕ပါခင္ဗ်ာ.... အခုတင္တဲ႕ဂိမ္းေလးေတြကကၽြန္ေတာ္ ကစားတဲ႕ဂိမ္းေလးေတြပါ.... အခ်ိန္ရရင္ထပ္တင္ေပးပါမယ္ ခင္ဗ်ာ... အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခင္ဗ်ာ..။
Cradle Of Rome
Cradle Of Rome
အဆင္မေျပရင္ Comment မွာ ေအာ္ခဲ႕ပါခင္ဗ်ာ.... အခုတင္တဲ႕ဂိမ္းေလးေတြကကၽြန္ေတာ္ ကစားတဲ႕ဂိမ္းေလးေတြပါ.... အခ်ိန္ရရင္ထပ္တင္ေပးပါမယ္ ခင္ဗ်ာ... အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခင္ဗ်ာ..။
Air Force Missions - 3D
Air Force Missions - 3D
Download Click Here
ဂိမ္းမ်ား Download လုပ္နည္း
Action ဂိမ္းၾကိဳက္တဲ႕သူေတြ အတြက္ 3D ဂိမ္းေလးဗ်ာ...အပစ္အခက္၀ါသနာပါတဲ႕သူေတြေတာ႕ၾကိဳက္မယ္ထင္ပါတယ္... အဆင္မေျပရင္ Comment မွာ ေအာ္ခဲ႕ပါခင္ဗ်ာ.... အခုတင္တဲ႕ဂိမ္းေလးေတြကကၽြန္ေတာ္ ကစားတဲ႕ဂိမ္းေလးေတြပါ.... အခ်ိန္ရရင္ထပ္တင္ေပးပါမယ္ ခင္ဗ်ာ... အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခင္ဗ်ာ..။
farmfrenzy 2
farmfrenzy 2
Download Click Here
ဂိမ္းမ်ား Download လုပ္နည္း
အဆင္မေျပရင္ Comment မွာ ေအာ္ခဲ႕ပါခင္ဗ်ာ.... အခုတင္တဲ႕ဂိမ္းေလးေတြကကၽြန္ေတာ္ ကစားတဲ႕ဂိမ္းေလးေတြပါ.... အခ်ိန္ရရင္ထပ္တင္ေပးပါမယ္ ခင္ဗ်ာ... အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခင္ဗ်ာ..။
ဂိမ္းမ်ား Download လုပ္နည္း
Download ဂိမ္းေလးေတြပါ..တခါမွမတင္ဖူးပါဘူး...အခုမွစတင္မွာမုိ႔အမွားပါရင္ေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...
Download ဂိမ္းေလးေတြ မတင္ခင္ ဘယ္လုိ လုပ္ရတယ္ဆုိတာေလးအရင္ (မသိေသးတဲ႕သူေတြအတြက္)
ေျပာျပပါမယ္.... ဂိမ္းေတြကုိကၽြန္ေတာ္ Download လုပ္ထားျပီးူသားပါ... Installလုပ္ရုံပါပဲ.... လုပ္နည္း
ေလးကုိေအာက္မွာ ပုံေလးေတြနဲ႕ ျပထားပါတယ္...
အဆင္မေျပရင္ေအာ္ခဲ႕ပါ ခင္ဗ်ာ... ကၽြန္ေတာ႕မွာရွိတဲ႕ ဂိမ္းေလးေတြအခ်ိန္ရရင္တင္ေပးပါမယ္...။
read more
Download ဂိမ္းေလးေတြ မတင္ခင္ ဘယ္လုိ လုပ္ရတယ္ဆုိတာေလးအရင္ (မသိေသးတဲ႕သူေတြအတြက္)
ေျပာျပပါမယ္.... ဂိမ္းေတြကုိကၽြန္ေတာ္ Download လုပ္ထားျပီးူသားပါ... Installလုပ္ရုံပါပဲ.... လုပ္နည္း
ေလးကုိေအာက္မွာ ပုံေလးေတြနဲ႕ ျပထားပါတယ္...
အဆင္မေျပရင္ေအာ္ခဲ႕ပါ ခင္ဗ်ာ... ကၽြန္ေတာ႕မွာရွိတဲ႕ ဂိမ္းေလးေတြအခ်ိန္ရရင္တင္ေပးပါမယ္...။
Sunday, March 4, 2012
မွတ္သားဖြယ္ရာမွတ္စုေလးမ်ား
ပုိ႕စ္ေလးကုိ “မွတ္သားဖြယ္ရာမွတ္စုေလးမ်ား” လုိ႔ေခါင္းစဥ္တပ္ထားပါတယ္။ Blog ေတြWedsite ေတြ
ကုိေလွ်ာက္လည္ရင္းေတြ႕လုိ႕ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တာနဲ႕မွတ္စုသေဘာေလးကူးျပီးသိမ္းထားတာေလးေတြ
ပါ... အခုလည္း မဖတ္ရေသးတဲ႕သူေတြလည္းဖတ္ရေအာင္ ရည္ရြယ္ျပီးတစုတေ၀းထဲတင္ေပးလုိက္ပါ
တယ္... ၾကိဳက္တဲ႕သူေတြလည္းကူးသြားၾကေပါ႔... ကူးလာခဲ႕တဲ႕မူရင္းဆုိက္ေတြလည္းမမွတ္မိေတာ႕တာ
မုိ႔မူရင္း ဆုိက္ေတြကုိလည္းျပန္မ ညႊန္းေပးႏုိင္တာကုိေတာ႕နားလည္ခြင္႕လြတ္ပါခင္ဗ်ာ.....
ကိုယ့္ခႏၶာ၌၊ သတိစိုက္၊ ဉာဏ္လိုက္ရႈေနလွ်င္။
ကိုယ္မွာျဖစ္ဘိ၊ ျဖစ္တိုင္းသိ၊ သိတိုင္းအပူစင္။
ေရွ႔စိတ္ျဖစ္ဘိ၊ ေနာက္စိတ္သိ၊ သိတိုင္းအပူစင္။
အာရံုႏွင့္ထိ၊ ထိတိုင္းသိ၊ သိတိုင္းအပူစင္။
အပူစင္မွ၊ ျဖစ္ပ်က္ၾက၊ မုခ်အမွန္ျမင္။
အမွန္ျမင္မွ၊ ခ်မ္းသာရ၊ ဒုကၡလြတ္မည္ပင္။ (တိပိဋက ေယာဆရာေတာ္)
ေကာင္းဆိုး ႏွစ္၀၊ ခြဲျခမ္းျပ၊ ဗုဒၶသာသနာ။
ခ်မ္းသာႏွစ္၀၊ လမ္းညႊန္ျပ၊ ဗုဒၶသာသနာ။
စိတ္သန္႔စင္မွ၊ ရုပ္စင္ရ၊ မုခ်ဧကန္သာ။
အျပင္ရုပ္ျပ၊ စင္ကာမွ်၊ တြင္းက စင္ခဲစြာ။ (စစ္ကိုင္းေရႊဟသၤာဆရာေတာ္)
သည္းခံ သနား၊ ၀မ္းေျမာက္ျငား၊ ပြားမ်ား ေမတၱာျခံဳ။
သူ႔ကိုေစာင့္ေရွာက္၊ ကိုယ့္ဂုဏ္ေျမာက္၊ ပေပ်ာက္ေဘးရန္ ကိုယ့္မွာလံု။
သူေတာ္သူျမတ္၊ ဤ ၄-ရပ္၊ မခၽြတ္ က်င့္ပါကုန္။ (တိပိဋကဓရ ေယာ-ဆရာေတာ္)
ေျမတျပင္လံုး၌ ဧကရာဇ္မင္း ျဖစ္ရသည္ထက္၄င္း၊
နတ္ျပည္၊ ျဗဟၼာ့ျပည္သို႔ ေရာက္ရသည္ထက္၄င္း၊
တေလာကလံုးကို အစိုးရသည္ထက္၄င္း၊
ေသာတာပန္ျဖစ္ရျခင္းသည္ ျမတ္၏။ ( ဓမၼပဒ ေလာက၀ဂ္၊ အနာထပိ႑ိကပုတၱကာလ၀တၳဳ)
စာေပက်မ္းဂန္ အတတ္ပညာတို႔သည္
မရြတ္ဖတ္ မသရဇၩာယ္ျခင္းလွ်င္ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးရွိကုန္၏။
အိမ္တို႔သည္
ေၾကာင့္ၾကတစိုက္ မျပဳျပင္ျခင္းလွ်င္ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးရွိကုန္၏။
ပ်င္းရိျခင္းသည္
အဆင္း-လွပျခင္း၏ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးမည္၏။
ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္
ေစာင့္ေရွာက္သူ၏ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးမည္၏။ (ဓမၼပဒ၊ မလ၀ဂ္၊ လာယုဒါယီ၀တၳဳ)
မ်က္ကြယ္၌ အက်ိဳးစီးပြားကို ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ၊
မ်က္ေမွာက္၌ ခ်စ္ဖြယ္စကားကို ဆိုတတ္ေသာလူကို ၾကဥ္ေရွာင္ရာ၏။
အၾကင္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုသို႔သေဘာရွိေသာ မိတ္ေဆြယုတ္ကို ႏႈတ္ခမ္း၀၌ ႏို႔ရည္လိမ္းက်ံျခင္းရွိေသာ
အဆိပ္ျဖင့္ျပည့္ေသာ အိုးကဲ့သို႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႔၍ တည္ေနျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။ ( စြယ္စံုနီတိကထာ)
ေဘးရန္ကို တားဆီးျခင္း အက်ိဳးငွါ ပစၥည္းဥစၥာကို ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
ပစၥည္းဥစၥာတို႔ထက္လည္း မယားကို ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
မယားထက္လည္းေကာင္း၊ ပစၥည္းဥစၥာထက္လည္းေကာင္း
မိမိကိုယ္ကို ေန႔စဥ္မျပတ္ ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။ ( စြယ္စံုနီတိကထာ)
အလြန္သိျမင္ခဲ၍ အလြန္႔အလြန္လည္း သိမ္ေမြ႔လ်က္ ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး
သူက်ခ်င္သည့္ အာရံု၌ က်ေနတတ္သည့္စိတ္ကို ပညာရွိသည္ ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
လံုျခံဳေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ စိတ္သည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္၏။ ( ဓမၼပဒ-စိတၱ၀ဂ္)
ျပဳဖြယ္ကိစၥ ဟူသမွ်ကို ယေန႔ပင္ ျပဳလုပ္ပါ။ (အခ်ိန္မဆြဲပါနဲ႔)
မနက္ျဖန္၌ ေသရမည္ကို အဘယ္သူသည္ သိႏိုင္အံ႔နည္း။
စစ္သည္ဗိုလ္ပါ မ်ားလွစြာေသာ ရွင္ေသမင္းနဲ႔ ငါတို႔မွာ ခ်ိန္းခ်က္ထားမႈ မရွိေခ်။ ခ်ိန္းခ်က္၍ မရေပ။
ေလာက၌ မေကာင္းမႈျပဳေသာသူအား စိတ္ကြယ္ရာအ၇ပ္မည္သည္ မရွိ။
မွန္သည္ျဖစ္ေစ မွားသည္ျဖစ္ေစ မိမိျပဳေသာအမႈကို မိမိကိုယ္တိုင္ သိ၏။ (တိကအဂၤုတၱိဳရ္၊ ၄-ေဒ၀ဒူတ၀ဂ္)
အနာေရာဂါကင္းျခင္းသည္ အႀကီးဆံုးလာဘ္ ျဖစ္၏။
တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အေကာင္းဆံုးဥစၥာ ျဖစ္၏။
အကၽြမ္းတ၀င္ ခ်စ္ခင္ေသာသူသည္ အေကာင္းဆံုး ေဆြမ်ိဳး ျဖစ္၏။
နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာ ျဖစ္၏။ ( ဓမၼပဒ)
ဥစၥာမရွိဘဲလ်က္ အရသာ အစားၾကဴးေသာသူ၊
ခြန္အားမရွိဘဲလ်က္ အသတ္အပုတ္ ႀကိဳက္ေသာသူ၊
ပညာမရွိဘဲလ်က္ စကားလိုလားေသာသူ၊
ဤသူတို႔သည္ အရူးႏွင့္တူကုန္၏။ ( ေလာကနီတိ)
စႏၵကူးပင္သည္ ေျခာက္ေသြ႔ေသာ္လည္း ေမႊးရနံ႔ကို မစြန္႔။
ဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ စစ္ေျမျပင္သို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း လူတို႔၏ မ်က္ေမွာက္၌ တင့္တယ္ျခင္းကို မစြန္႔။
ၾကံသည္ ယႏၲရားစက္ျဖင့္ ၾကိတ္ေသာ္လည္း ခ်ိဳေသာအရသာကို မစြန္႔။
ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းသည္ ဆင္းရဲျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မစြန္႔။
ႏြားရွင္တို႔အား ႏြားတို႔ကို ေရတြက္အပ္ႏွင္းလိုက္ရေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ႏြားႏို႔အရသာကို မခံစားရသကဲ့သို႔
နိဗၺာန္ေရာက္သည္အထိ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္ေသာ ပိဋကတ္သံုးပံုဟူေသာ ဘုရားစကားေတာ္ကို
မ်ားစြာေဟာေျပာေနေသာ္လည္း
မက်င့္မၾကံ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့တန္ေနေသာသူသည္
ျပဳထိုက္သည္ကို ျပဳသည္ မမည္။
မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အရသာကို မခံစားရ။ ( ဓမၼပဒ)
အေဆြအမ်ိဳးတို႔ အက်ိဳးငွါ တေယာက္ေသာသူကို စြန္႔ရာ၏။
ရြာသူရြာသားတို႔ အက်ိဳးငွါ အမ်ိဳးကို စြန္႔ရာ၏။
လူအမ်ား၏ အက်ိဳးငွါ ရြာကို စြန္႔ရာ၏။
မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအက်ိဳးငွါ ေျမအျပင္ (ရွိလူအေပါင္း) ကို စြန္႔ရာ၏။ ( စြယ္စံု နီတိကထာ )
ေကာင္းမႈျပဳေသာသူသည္
ဤဘ၀၌လည္း ႏွစ္သက္ရ၏။
ေနာင္ဘ၀၌လည္း ႏွစ္သက္ရ၏။
ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာဘ၀တို႔၌ ႏွစ္သက္ရ၏။
ငါသည္ ေကာင္းျမတ္ေသာအမႈကို ျပဳရေပသည္ဟု ႏွစ္သက္ရ၏။
ထိုသူသည္ ေကာင္းေသာဘ၀သို႔ ေရာက္သည့္အခါ သာ၍ပင္ ႏွစ္သက္ရ၏။ ( ဓမၼပဒ)
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ခင္ဗ်ာ...
မူရင္းဆုိက္ကုိ မမွတ္မိေတာ႕တာမုိ႔ မေဖာ္ျပႏုိင္တာကုိခြင္႕လြတ္ပါခင္ဗ်ာ။
read more
ကုိေလွ်ာက္လည္ရင္းေတြ႕လုိ႕ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တာနဲ႕မွတ္စုသေဘာေလးကူးျပီးသိမ္းထားတာေလးေတြ
ပါ... အခုလည္း မဖတ္ရေသးတဲ႕သူေတြလည္းဖတ္ရေအာင္ ရည္ရြယ္ျပီးတစုတေ၀းထဲတင္ေပးလုိက္ပါ
တယ္... ၾကိဳက္တဲ႕သူေတြလည္းကူးသြားၾကေပါ႔... ကူးလာခဲ႕တဲ႕မူရင္းဆုိက္ေတြလည္းမမွတ္မိေတာ႕တာ
မုိ႔မူရင္း ဆုိက္ေတြကုိလည္းျပန္မ ညႊန္းေပးႏုိင္တာကုိေတာ႕နားလည္ခြင္႕လြတ္ပါခင္ဗ်ာ.....
၁။ ခႏၶာဉာဏ္စုိက္ သတိလုိက္
ကိုယ့္ခႏၶာ၌၊ သတိစိုက္၊ ဉာဏ္လိုက္ရႈေနလွ်င္။
ကိုယ္မွာျဖစ္ဘိ၊ ျဖစ္တိုင္းသိ၊ သိတိုင္းအပူစင္။
ေရွ႔စိတ္ျဖစ္ဘိ၊ ေနာက္စိတ္သိ၊ သိတိုင္းအပူစင္။
အာရံုႏွင့္ထိ၊ ထိတိုင္းသိ၊ သိတိုင္းအပူစင္။
အပူစင္မွ၊ ျဖစ္ပ်က္ၾက၊ မုခ်အမွန္ျမင္။
အမွန္ျမင္မွ၊ ခ်မ္းသာရ၊ ဒုကၡလြတ္မည္ပင္။ (တိပိဋက ေယာဆရာေတာ္)
၂။ စိတ္စင္ၾကယ္မွ ရုပ္စင္ၾကယ္မည္
ေကာင္းဆိုး ႏွစ္၀၊ ခြဲျခမ္းျပ၊ ဗုဒၶသာသနာ။
ခ်မ္းသာႏွစ္၀၊ လမ္းညႊန္ျပ၊ ဗုဒၶသာသနာ။
စိတ္သန္႔စင္မွ၊ ရုပ္စင္ရ၊ မုခ်ဧကန္သာ။
အျပင္ရုပ္ျပ၊ စင္ကာမွ်၊ တြင္းက စင္ခဲစြာ။ (စစ္ကိုင္းေရႊဟသၤာဆရာေတာ္)
၃။ သူ႔ကုိေစာင္႕ေရွာက္ ကုိယ္႔ဂုဏ္ေျမာက္
သည္းခံ သနား၊ ၀မ္းေျမာက္ျငား၊ ပြားမ်ား ေမတၱာျခံဳ။
သူ႔ကိုေစာင့္ေရွာက္၊ ကိုယ့္ဂုဏ္ေျမာက္၊ ပေပ်ာက္ေဘးရန္ ကိုယ့္မွာလံု။
သူေတာ္သူျမတ္၊ ဤ ၄-ရပ္၊ မခၽြတ္ က်င့္ပါကုန္။ (တိပိဋကဓရ ေယာ-ဆရာေတာ္)
၄။ ျမတ္ေသာ ေသာတာပန္
ေျမတျပင္လံုး၌ ဧကရာဇ္မင္း ျဖစ္ရသည္ထက္၄င္း၊
နတ္ျပည္၊ ျဗဟၼာ့ျပည္သို႔ ေရာက္ရသည္ထက္၄င္း၊
တေလာကလံုးကို အစိုးရသည္ထက္၄င္း၊
ေသာတာပန္ျဖစ္ရျခင္းသည္ ျမတ္၏။ ( ဓမၼပဒ ေလာက၀ဂ္၊ အနာထပိ႑ိကပုတၱကာလ၀တၳဳ)
၅။ ပ်က္စီးေၾကာင္း အညစ္အေၾကးမ်ား
စာေပက်မ္းဂန္ အတတ္ပညာတို႔သည္
မရြတ္ဖတ္ မသရဇၩာယ္ျခင္းလွ်င္ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးရွိကုန္၏။
အိမ္တို႔သည္
ေၾကာင့္ၾကတစိုက္ မျပဳျပင္ျခင္းလွ်င္ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးရွိကုန္၏။
ပ်င္းရိျခင္းသည္
အဆင္း-လွပျခင္း၏ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးမည္၏။
ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္
ေစာင့္ေရွာက္သူ၏ (ပ်က္စီးေၾကာင္း) အညစ္အေၾကးမည္၏။ (ဓမၼပဒ၊ မလ၀ဂ္၊ လာယုဒါယီ၀တၳဳ)
၆။ မိတ္ေဆြယုတ္
မ်က္ကြယ္၌ အက်ိဳးစီးပြားကို ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ၊
မ်က္ေမွာက္၌ ခ်စ္ဖြယ္စကားကို ဆိုတတ္ေသာလူကို ၾကဥ္ေရွာင္ရာ၏။
အၾကင္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုသို႔သေဘာရွိေသာ မိတ္ေဆြယုတ္ကို ႏႈတ္ခမ္း၀၌ ႏို႔ရည္လိမ္းက်ံျခင္းရွိေသာ
အဆိပ္ျဖင့္ျပည့္ေသာ အိုးကဲ့သို႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႔၍ တည္ေနျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။ ( စြယ္စံုနီတိကထာ)
၇။ မိမိကို္ယ္ ကုိေစာင္႔ေရွာက္ရာ
ေဘးရန္ကို တားဆီးျခင္း အက်ိဳးငွါ ပစၥည္းဥစၥာကို ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
ပစၥည္းဥစၥာတို႔ထက္လည္း မယားကို ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
မယားထက္လည္းေကာင္း၊ ပစၥည္းဥစၥာထက္လည္းေကာင္း
မိမိကိုယ္ကို ေန႔စဥ္မျပတ္ ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။ ( စြယ္စံုနီတိကထာ)
၈။ စိတ္ကုိေစာင္႕ေရွာက္ရာ
အလြန္သိျမင္ခဲ၍ အလြန္႔အလြန္လည္း သိမ္ေမြ႔လ်က္ ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး
သူက်ခ်င္သည့္ အာရံု၌ က်ေနတတ္သည့္စိတ္ကို ပညာရွိသည္ ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
လံုျခံဳေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ စိတ္သည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္၏။ ( ဓမၼပဒ-စိတၱ၀ဂ္)
၉။ ယေန႕ျပဳလုပ္ပါ
ျပဳဖြယ္ကိစၥ ဟူသမွ်ကို ယေန႔ပင္ ျပဳလုပ္ပါ။ (အခ်ိန္မဆြဲပါနဲ႔)
မနက္ျဖန္၌ ေသရမည္ကို အဘယ္သူသည္ သိႏိုင္အံ႔နည္း။
စစ္သည္ဗိုလ္ပါ မ်ားလွစြာေသာ ရွင္ေသမင္းနဲ႔ ငါတို႔မွာ ခ်ိန္းခ်က္ထားမႈ မရွိေခ်။ ခ်ိန္းခ်က္၍ မရေပ။
၁၀။ စိတ္ကြယ္ရာမရွိ
ေလာက၌ မေကာင္းမႈျပဳေသာသူအား စိတ္ကြယ္ရာအ၇ပ္မည္သည္ မရွိ။
မွန္သည္ျဖစ္ေစ မွားသည္ျဖစ္ေစ မိမိျပဳေသာအမႈကို မိမိကိုယ္တိုင္ သိ၏။ (တိကအဂၤုတၱိဳရ္၊ ၄-ေဒ၀ဒူတ၀ဂ္)
၁၁။ အျမတ္ဆုံးခ်မ္းသာ
အနာေရာဂါကင္းျခင္းသည္ အႀကီးဆံုးလာဘ္ ျဖစ္၏။
တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အေကာင္းဆံုးဥစၥာ ျဖစ္၏။
အကၽြမ္းတ၀င္ ခ်စ္ခင္ေသာသူသည္ အေကာင္းဆံုး ေဆြမ်ိဳး ျဖစ္၏။
နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာ ျဖစ္၏။ ( ဓမၼပဒ)
၁၂။ အရႈးနဲ႕တူသူမ်ား
ဥစၥာမရွိဘဲလ်က္ အရသာ အစားၾကဴးေသာသူ၊
ခြန္အားမရွိဘဲလ်က္ အသတ္အပုတ္ ႀကိဳက္ေသာသူ၊
ပညာမရွိဘဲလ်က္ စကားလိုလားေသာသူ၊
ဤသူတို႔သည္ အရူးႏွင့္တူကုန္၏။ ( ေလာကနီတိ)
၁၃။ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္း
စႏၵကူးပင္သည္ ေျခာက္ေသြ႔ေသာ္လည္း ေမႊးရနံ႔ကို မစြန္႔။
ဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ စစ္ေျမျပင္သို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း လူတို႔၏ မ်က္ေမွာက္၌ တင့္တယ္ျခင္းကို မစြန္႔။
ၾကံသည္ ယႏၲရားစက္ျဖင့္ ၾကိတ္ေသာ္လည္း ခ်ိဳေသာအရသာကို မစြန္႔။
ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းသည္ ဆင္းရဲျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မစြန္႔။
( ေလာကနီတိ)
၁၄။ တရားကုိမက်င္႔ၾကံလွ်င္
ႏြားရွင္တို႔အား ႏြားတို႔ကို ေရတြက္အပ္ႏွင္းလိုက္ရေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ႏြားႏို႔အရသာကို မခံစားရသကဲ့သို႔
နိဗၺာန္ေရာက္သည္အထိ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္ေသာ ပိဋကတ္သံုးပံုဟူေသာ ဘုရားစကားေတာ္ကို
မ်ားစြာေဟာေျပာေနေသာ္လည္း
မက်င့္မၾကံ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့တန္ေနေသာသူသည္
ျပဳထိုက္သည္ကို ျပဳသည္ မမည္။
မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အရသာကို မခံစားရ။ ( ဓမၼပဒ)
၁၅။ စြန္႔ရေသာသေဘာ
အေဆြအမ်ိဳးတို႔ အက်ိဳးငွါ တေယာက္ေသာသူကို စြန္႔ရာ၏။
ရြာသူရြာသားတို႔ အက်ိဳးငွါ အမ်ိဳးကို စြန္႔ရာ၏။
လူအမ်ား၏ အက်ိဳးငွါ ရြာကို စြန္႔ရာ၏။
မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအက်ိဳးငွါ ေျမအျပင္ (ရွိလူအေပါင္း) ကို စြန္႔ရာ၏။ ( စြယ္စံု နီတိကထာ )
၁၆။ ေကာင္းမႈ႕ျပဳသူ
ေကာင္းမႈျပဳေသာသူသည္
ဤဘ၀၌လည္း ႏွစ္သက္ရ၏။
ေနာင္ဘ၀၌လည္း ႏွစ္သက္ရ၏။
ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာဘ၀တို႔၌ ႏွစ္သက္ရ၏။
ငါသည္ ေကာင္းျမတ္ေသာအမႈကို ျပဳရေပသည္ဟု ႏွစ္သက္ရ၏။
ထိုသူသည္ ေကာင္းေသာဘ၀သို႔ ေရာက္သည့္အခါ သာ၍ပင္ ႏွစ္သက္ရ၏။ ( ဓမၼပဒ)
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ခင္ဗ်ာ...
မူရင္းဆုိက္ကုိ မမွတ္မိေတာ႕တာမုိ႔ မေဖာ္ျပႏုိင္တာကုိခြင္႕လြတ္ပါခင္ဗ်ာ။
အထီးက်န္ရင္ အက်ည္းတန္တယ္(စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼသံစဥ္)
၁။ေနတတ္မွေအးခ်မ္းမယ္
ဆင္းရဲကင္းျပီး ခ်မ္းသာခ်င္ရင္။
သမင္လုိမက်င့္နဲ႔ ၾကံ့လုိက်င့္။
ၾကခတ္ဝါးရုံလုိမက်င့္နဲ႔ မ်ွစ္စုိလုိက်င့္။
ကုိယ္အေဖာ္လည္း မျငိေစနဲ႔ စိတ္အေဖာ္လည္းမျငိေစနဲ႔။
၂။ျငိမ္ေလ ျငိမ္းေလ
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မွဳကုိ
အထူးတန္ဘုိးထားေတာ္မူပါတယ္။
ဆူညံတဲ့ေနရာမွာလည္း တရားနဲ႔ ေနလုိ႔ရတာမွန္ေပမယ့္
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္တဲ့ ေနရာမွာ
တရားနဲ႔ေနရတာေလာက္ေတာ့ ဘယ္ေအးခ်မ္းပါ့မလဲ။
၃။ေၾကးစားေကာင္းမွဳ
ပစၥဳပၸန္ၾကီးပြားေရးအတြက္ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳျပဳတယ္ဆုိတာ
ပစၥဳပၸန္ စားဝတ္ေနေရးအလုပ္ လုပ္ေနတာပါပဲ။
တမလြန္ ခ်မ္းသာေရးအတြက္ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳျပဳေနတယ္ဆုိတာလည္း
ပစၥဳပၸန္ စားဝတ္ေနေရးအလုပ္ လုပ္ရတာအားမရလုိ႔
တမလြန္ စားဝတ္ေနေရးအလုပ္ကုိ
ခုကတည္းက ၾကိဳျပီး လုပ္ေနတာနဲ႔အတူတူပါပဲ။
၄။ေတာရိပ္ေလးကေအးပါတယ္
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ျမဳိ့မွာစ်ာန္ရတဲ့သူထက္
ေတာမွာအိပ္ေနတဲ့သူကုိ ပုိျပီးခ်ီးမြမ္းပါတယ္။
ျမဳိ့မွာ အခ်ိန္မေရြး စ်ာန္ေလ်ွာနုိင္သလုိ
ေတာမွာ အခ်ိန္မေရြး တရားရနုိင္လုိ႔ပါ။
၅။အထီးက်န္ရင္ အက်ည္းတန္တယ္
လက္ရွိအေျခအေနမွာ မေပ်ာ္ေမြ႔နုိင္သူအတြက္
တစ္ေယာက္တည္းပဲေနေန အမ်ားနဲ႔ပဲေနေန
အျမဲတန္းအထီးက်န္ေနပါတယ္။
မရွိတာကုိ ေတာင္းတေနတဲ့သူ ရွိတာကုိ မေက်နပ္နုိင္တဲ့သူဟာ
မေရမရာအေတြးေတြ မေသခ်ာေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔
ထာဝရအထီးက်န္ေနမွာပါပဲ။
၆။အစြဲသိမ္းမွ အျမဲျငိမ္းမယ္
တရားအားထုတ္တဲ့သူမွာ ငါအစြဲ၊ငါ့ဥစၥာအစြဲ
တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့ပါးလာပါတယ္။
ငါစြဲကင္းေလ စိတ္ခ်မ္းသာေလ
ငါ့ဥစၥာအစြဲကင္းေလ စိတ္ျငိမ္းေအးေလပါပဲ။
၇။အရွင္းေနမွ အေနရွင္းမယ္
ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ ျငိတြယ္ရွုပ္ေထြးေနတဲ့
ၾကခတ္ဝါးပင္ဟာ အျပင္ေရာက္ဖုိ႔ခက္ခဲသလုိ
ကိေလသာအတြင္းအရွုပ္ ကာမဂုဏ္အျပင္အရွုပ္ေတြနဲ႔
ရွဳပ္ေထြးေနတဲ့ သူဟာလည္း သံသရာဝဋ္ဆင္းရဲကေန
ရုန္းထြက္ဖုိ႔ခက္ခဲလွပါတယ္။ မျငိမရွုပ္တဲ့ မ်ွစ္စုိလုိက်င့္နုိင္မွ
ကုိယ့္ဘဝလြတ္လပ္ေအးခ်မ္းမွာပါ။
၈။အတြယ္အတာမမ်ားပါနဲ႔
သက္ရွိသက္မဲ့ အာရုံေတြအေပၚ
အျငိအတြယ္ အရွုပ္အယွက္မ်ားေနတဲ့သူဟာ
သမင္ခ်ဳိနဲ႔ ျငိတြယ္ရွုပ္ယွက္မွဳေၾကာင့္
သမင္ခမ်ာဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္ရသလုိ
အေဖာ္ခင္တဏွာရဲ့ ျငိတြယ္ရွုပ္ယွက္မွဳေၾကာင့္
အေဖာ္ခင္သူ လူသားခမ်ာမွာလည္း
ဆင္းရဲဒုကၡ မ်ဳိးစုံေတြ႔ၾကဳံခံစားရပါတယ္။
၉။အခ်ိန္မေရြး သတိရပါ
တရားထူး တရားျမတ္ဆုိတာ တင္ပ်ဥ္ေခြမ်က္စိမွိတ္ျပီး
တရားထုိင္ေနရင္းနဲ႔မွ ရနုိင္တဲ့အရာမဟုတ္ပါဘူး။
သြားရင္း လာရင္း၊လုပ္ရင္းကုိင္ရင္း
ခ်က္ရင္း ေလ်ွာ္ရင္း စားရင္း စြန္႔ရင္းနဲ႔လည္းရနုိင္ပါတယ္။
အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး တရားထူးရနုိင္တဲ့အတြက္
အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး တရာထူးရနုိင္တဲ့အတြက္
အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး တရားရွုမွတ္ေနဖုိ႔လုိပါတယ္။
၁၀။ခပ္ခြာခြာေလးေနစမ္းပါ
လက္တစ္ဖက္တည္းမွာ လက္ေကာက္ႏွစ္ကြင္းစြပ္ရင္အသံျမည္တယ္။
တစ္ေနရာတည္းမွာ လူႏွစ္ေယာက္ေပါင္းရင္ စကားမ်ားတယ္။
စကားမမ်ားခ်င္ရင္ တစ္ေယာက္တည္းေနပါ။
မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ)၏စိတ္အားျဖည့္ဓမၼသံစဥ္စာအုပ္မွေကာက္ႏွုတ္ခ်က္ျဖစ္ ပါတယ္။
စာဖတ္သူအားလုံး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)
www.wiradhamma.blogspot.com/
ဦးဇင္းဘေလာ့မွာလည္းလာေရာက္ေလ့လာဖတ္ရွုနုိင္ပါသည္။
ေလာကနီတိ - ၁၀
- တတ္လွစြာေသာ ေစာင္းသမားသည္ ေစာင္းႏွင့္ငါးရက္ ကင္းကြာမူ ေစာင္းတီးပ်က္တတ္၏။
- တတ္လွစြာေသာ ေလးသမားသည္ ေလးႏွင့္ ခုႏွစ္ရက္ ကင္းကြာမူ ေလးျမားခ်ိန္သား ပ်က္တတ္၏။
- အိမ္သူမယားေကာင္းသည္ လင္နွင့္ တစ္လကင္းကြာမူ အမူအက်င့္ေဖာက္ျပားတတ္၏။
- တပည့္တို႕သည္ကား ဆရာႏွင့္ တစ္လခဲြမွ် ကင္းကြာမူ ပညာရည္ပ်က္တတ္၏။
- A good harpist may lose skill after separation of five days from harp.
- A good archer may lose skill after separation of seven days from bow.
- A good wife may lose in the haviour after separation of one month from her husband.
- Pupils may lose in qualification after separation of about half a month from teacher.
- ကြၽဲသည္ ရြံ႕ညြန္၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
- ဟသၤာသည္ ေရကန္၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
- မိန္းမသည္ ေယာက်ာ္း၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
- ရဟန္းသည္ တရား၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
- Buffalo delights in mud.
- Duck delights in pond.
- Woman delights in man.
- Priest delights in virtue. (Dhamma)
- ထမင္းကုိ အစာေၾကမွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
- မယားကို အရြယ္လြန္မွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
- စစ္သည္ ရဲမက္ကို စစ္ေအာင္ၿပီးမွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
- ေကာက္ႏွံစပါးကို က်ီသို႕ေရာက္မွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
- One should praise meal after being digested.
- One should praise wife after she is over age.
- One should praise solider after winning battle.
- One should praise paddy after being harvest and stored in ware-house.
ေလာကနီတီေလးမ်ားကုိ အခုလုိကူးယူခြင္႔ေပးတဲ႕ ဧရာ၀တီစာၾကည္႔တုိက္ ကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ေလာကနီတိ - ၉
- စာေပက်မ္းဂန္မႏာၱန္ဂါထာတို႕သည္ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ျခင္း မျပဳလွ်င္ ေပ်ာက္ပ်က္တတ္၏။
- ထၾကြလံု႕လ ၀ီရိယမရွိလွ်င္ စည္းစိမ္ဥစၥာသည္ ဆုတ္ယုတ္ကုန္ခန္းတတ္၏။
- Scriptures and mantras not recited get lost.
- Wealth, without being industrious may diminished and perish.
- အဆင္းလွသူအတြက္ ပ်င္းရိျခင္းသည္ အညစ္အေၾကးတည္း။
- တရား အားထုတ္ေသာ ရဟန္းအတြက္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္ အညစ္အေၾကးတည္း။
- Laziness is a taint to good appearance.
- Forgetfulness is a taint to the ascetic.
- လံု႕လမရွိေသာ သူတို႕၏ ဥစၥာကား လံု႕လၾကီးသူတို႕ထံ ဧကန္မလဲြေရာက္ျမဲျဖစ္၏။
- လူပ်င္းလူညံ့ တို႕သည္ကား အပတ္တကုတ္ အားမထုတ္ပဲ ေရွးအတိတ္ကံသာ အားကိုးရာ ပဓာနဟု ဆိုစမွတ္ျပဳၾကကုန္၏။
- The property of the non-industrious will inevitably get into the hands of the in dustrious.
- The lazy and stupid usually say that previous fate alone is enough to rely on without making any effort.
- လူေတာ္လူေကာင္းတို႕သည္ ျပဳဖြယ္ကိစၥ မွန္သမွ်ကို လံု႕လစိုက္ထုတ္အားထုတ္ၾကိဳးပမ္း စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္တတ္ၾကကုန္၏။
- ၾကံတိုင္းမေအာင္ ေဆာင္တိုင္းမေျမာက္ခဲ့လွ်င္လည္း ကဲ့ရဲ႕ျငိဳျငင္ ျပစ္တင္ေဒါသ အဘယ္မွာလွ်င္ ခံရဖြယ္ရိွအံ့နည္း။
- The good and diligent put their energies into what ever they do.
- If all endeavours arrive at not fruitful end, no blame or anger is placed on the outcome.
ေလာကနီတီေလးမ်ားကုိ အခုလုိကူးယူခြင္႔ေပးတဲ႕ ဧရာ၀တီစာၾကည္႔တုိက္ ကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ဦးသန္႕ (၁၉ဝ၉ - ၁၉၇၄)၊ ကုလ သမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ (၁၉၆၁ - ၁၉၇၁)
ျမန္မာႏိုင္ငံ ဧရာဝတီတိုင္း၊ ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕ ေျမပိုင္ရွင္၊ ဆန္စက္ ပိုင္ရွင္ အဖ ဦးဖိုးႏွစ္၊ အမိ ေဒၚနန္းေသာင္း တုိ႕ က ၁၉ဝ၉
ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၂၂ ရက္ေန႕တြင္ ေမြးဖြားသည္။ ေမြးခ်င္း ၄ ဦး ရွိသည္။ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕ဆရာႀကီး ဦး ဘဟန္ ျမန္မာေက်ာင္း
ကို ဦးသန္႕ အသက္ ၅ ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ စတင္ တက္ေရာက္ ပညာ သင္ၾကားသည္။ အ ဂၤ လိပ္ - ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာသင္
YMBA ေက်ာင္းကို ပထမတန္းမွ စ၍ တက္ခဲ့ရသည္။ ငယ္စဥ္က အဂၤလိပ္စာ စာ သင္ရေသာ အိမ္ရွိ ဖခင္ႀကီး၏ စာအုပ္စင္မွ
အဂၤလိပ္ စာအုပ္မ်ားက မ်ားစြာ အေထာက္အကူ ျပဳခဲ့သည္။ ဖ ခင္ ႀကီး ဦးဖိုးႏွစ္သည္ ကာလကတၲားရွိ ဟန္းတား ေကာလိပ္
(Hunter’s College) မွ ဥပစာတန္းႏွင့္ ညီမွ် သည့္ ပညာေရးကို ရရွိထားသူ ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားငယ္ ဦးသန္႕သည္
ေက်ာင္းစာလုပ္ၿပီးတိုင္း ဖခင္ႀကီး စာ အုပ္စင္ ရွိရာသို႕ ေရာက္ေတာ့သည္။ Sir Arthur Conan Doyle ၏ထင္ရွားေသာ
Sherlock Holmes စံုေထာက္ ဝတၴဳမ်ား၊ စာေရး ဆရာႀကီး William Shakespeare ၏ စာေပမ်ား အျပင္၊ ထင္ ရွား
ေသာ သမိုင္းဝင္ ျမန္မာ စာဆုိေတာ္ အေတာ္ မ်ားမ်ား၏ လက္ရာမ်ားကို ငယ္စဥ္ကပင္ ဖတ္႐ႈ ျမည္းစြမ္းခြင့္ ရခဲ့သည္။
၁၉၂၆ ခုႏွစ္တြင္ ဆယ္တန္း ေအာင္ၿပီး တကၠသိုလ္ ဥပစာတန္း ပထမႏွစ္ တက္သည္။ ျမန္မာစာႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ တုိ႕ကို အဓိ
က ဘာသာတြဲ၊ ျမန္မာ အႏု စာေပသမိုင္း၊ သခ်ၤာႏွင့္ ေလာဂ်စ္ တို႕ကို အပို ဘာသာမ်ား အျဖစ္ ယူ သည္။ ဖခင္ႀကီး ဦးဖိုးႏွစ္
သည္ ဦးသန္႕ ၁၄ ႏွစ္သား အ႐ြယ္ကပင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ မိခင္ႀကီးကို လုပ္ေၾကြး လိုသည္က တေၾကာင္း၊ ၁ဝ
တန္း ေအာင္လာသည့္ ညီငယ္ ဦးခန္႕ (ဂႏၳေလာက မဂၢဇင္း၏ သက္ တမ္း ရွည္ ျမန္မာပိုင္း အယ္ဒီတာ) ၏ ပညာေရးကို ဦး
စားေပး လိုသည္က တေၾကာင္း တို႕ေၾကာင့္၊ ၁၉၂၈ ခုႏွစ္ တြင္ ဥ ပစာတန္း ၿပီးသည္ႏွင့္ ဦးသန္႕ ေက်ာင္းထြက္ လိုက္သည္။
ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕ အမ်ဳိးသားေက်ာင္း ေက်ာင္း ဆရာ ျပန္ လုပ္သည္။
ဦးႏု (ႏိုင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း) ပန္းတေနာ္ အမ်ဳိးသားေက်ာင္း ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး တာဝန္ကိုမ ထမ္းေဆာင္ေတာ့ေသာ
အခါ၊ ဦးသန္႕သည္အသက္ ၂၂ ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ ေက်ာင္းဆရာႀကီး (Headmaster) အျပင္၊ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး (Superi
ntendent) တာဝန္ ကိုပါ ပူးတြဲ ယူခဲ့ရသည္။သူရိယႏွင့္ ျမန္မာ့အလင္း မ ဂၢ ဇင္း တို႕၌ စာမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္
စာ အေျခခံ ေကာင္းခဲ့ေသာ ဦးသန္႕သည္ ဂႏၳေလာက မဂၢဇင္း တြင္ အဂၤလိပ္ ဘာသာျဖင့္ ေဆာင္းပါးမ်ားစြာ ေရးသားခဲ့သည္။
အထူးသျဖင့္ ဦးသန္႕သည္ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ စာေပႏွင့္ ေက်းလက္ ေတာ႐ြာ ျပဳျပင္ေရး တုိ႕ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ဂႏၳေလာက
From my school window (ကြ်န္ေတာ္၏ ေက်ာင္း ျပတင္းမွ) အဂၤလိပ္ ဘာသာ က႑ ေအာက္မွ ေဆာင္းပါးမ်ား
စြာ ေရးခဲ့သည္။
၁၉၃ဝ ခုႏွစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရ ပညာေရး ဌာနမွ ျပဳလုပ္ေသာ အထက္တန္း ဆရာျဖစ္ စာေမးပြဲကို ဝင္ေရာက္ ေျဖဆို ခဲ့
ရာတြင္ ဦးသန္႕သည္ ပထမ ရခဲ့ဖူး ေလသည္။ ထုိႏွစ္ ၌ပင္ အဂၤလိပ္ ကဗ်ာ ဆရာ Robert Browning ၏ The pied
-piper of Hamelin ကဗ်ာရွည္ႀကီးကို ဘာသာျပန္ ထားသည့္ “စေလ အညာ က ေျမြဆရာ” ကို ဂႏၳေလာကဘာသာ
ျပန္ ၿပိဳင္ပြဲသို႕ ေပးပို႕ခဲ့ရာ ပထမဆု ရခဲ့ျပန္သည္။ျမန္မာ ကေလးမ်ား အ တြက္ ရည္စူး၍ ဥေရာပတိုက္ ရာဇဝင္တြင္ ထင္ရွား
ေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား အေၾကာင္း ကိုလည္း ၿမိဳ႕ျပ ပံုျပင္မ်ား ေခါင္း စဥ္ျဖင့္ လေပါင္းမ်ားစြာ ဘာသာျပန္ ေရးသားခဲ့သည္။ ပံုျပင္မ်ား
မွာ Eileen and Rhoda Power တုိ႕၏ Cities and their stories - An Introduction to History
ကို ဘာသာျပန္ျပဳျပင္ေရး သားျခင္း ျဖစ္ သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပညာ ျပန္႕ပြားေရး အသင္းက ယင္းပံုျပင္ မ်ားကိုပင္ “အိမ္တြင္း
သိပၸံေက်ာင္း” (The University at Home) စာစု ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ၿမိဳ႕ႀကီး တၿမိဳ႕စီ အတြက္ သီးျခား စာအုပ္ငယ္ ကေလး
မ်ား ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ဆရာႀကီး ဦးေဖေမာင္တင္ႏွင့္ ဆရာႀကီး ဖာနီဗဲလ္ တို႕ က တည္းျဖတ္ ေပးခဲ့ၾက သည္။ ေနာက္
ပိုင္းတြင္ ပံုျပင္မ်ားကို စုေပါင္း၍ ကာလကတၲားၿမိဳ႕ မက္မင္ ပံုႏွိပ္တိုက္မွ ထုတ္ေဝခဲ့ရာ ေက်ာင္းစာ အုပ္ အျဖစ္ ျပ ႒ာန္းျခင္း
ခံခဲ့ရသည္။ ဦးသန္႕၏ ဘာသာျပန္ ေရးသားမႈမ်ား အနက္ အေအာင္ျမင္ဆံုးဟု ဆုိရပါမည္။
ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္း ဂ်ပန္တုိ႕ ဝင္ေရာက္လာၿပီး မၾကာလွ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္ ထြန္းအုပ္
တုိ႕က ေခၚ၍ ဦးသန္႕ ရန္ကုန္သို႕ လာရသည္။ ျမန္မာ့ ပညာေရး ျပန္လည္ ျပဳစုေရး ေကာ္မတီ အ တြင္းေရးမွဴး အျဖစ္ တာ
ဝန္ ေပးအပ္ ခံရသည္။ “ျမန္မာ့ ပညာေရး စီမံကိန္းသစ္” ကို ၂ လႏွင့္ အၿပီ ျပဳစုၿပီး ပန္း တေနာ္သို႕ ျပန္သည္။ ၁၉၄၃
ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ သီတင္းကြ်တ္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေခတ္သစ္ ပညာေရး သင္တန္းႀကီး တခု ဆ ရာ၊ ဆရာမမ်ား အ
တြက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စည္ပင္သာယာေရး ႐ံုး၌ ျပဳလုပ္သည္။ ေအာက္တုိဘာ ၂၆ ရက္ေန႕မွ စ တင္ သည့္ အဆုိပါ သင္တန္းႀကီး
သည္ ၁၂ ရက္မွ် ၾကာ၍ ပန္းတေနာ္ ေက်ာင္းအုပ္ ဆရာႀကီး ဦးသန္႕က “ျပည္ သူ႕ တာဝန္” ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ေဟာေျပာ
ပို႕ခ်မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ဂ်ပန္ေခတ္ အၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရရန္ လပိုင္းမွ်အလို ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၉ ရက္ေန႕တြင္ ဦးသန္႕ သည္ မိသား
စုႏွင့္ အတူ ရန္ကုန္သို႕ ေျပာင္းေ႐ႊ႕လာသည္။ သည္တႀကိမ္ကား၊ သူ၏ ဆႏၵ အေလ်ာက္ ရန္ကုန္သို႕ လာျခင္း ျဖစ္ၿပီး ရည္႐ြယ္
ခ်က္မွာ သူ အလြန္ စိတ္အား ထက္သန္ ေနသည့္ အဂၤလိပ္ ဘာသာျဖင့္ မဂၢဇင္း တေစာင္ ထုတ္ရန္ ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္
ေရာက္ၿပီး ၁ဝ ရက္မွ် အၾကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းတုိ႕ လုပ္ၾကံ ခံရ သည္။ ဆာဟူးဘရန္႕စ္၏ တာဝန္ ေပးခ်က္ အရ၊ ဦးႏု
ဦးေဆာင္ကာ အစိုးရ အဖြဲ႕သစ္ ဖြဲ႕သည္။ ဦးႏုကသူ၏ ဖဆပလ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္တြင္ ျပန္ၾကားေရး အရာရွိလုပ္ေပးရန္ ဦးသန္႕ကို ေခၚ
ေလ ေတာ့သည္။
ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းခ်ိန္ ဖဆပလ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႀကီးႏွင့္ လူထု အၾကား ဆက္သြယ္ေရး မည္မွ် အေရး ပါေၾကာင္း ဦးသန္႕
သေဘာ ေပါက္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို လက္ခံ လိုက္သည္။ သူ၏ မဂၢဇင္း ထုတ္ေဝရန္ ျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္ ခဲ့ေသာ
ရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ားမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အတူ ျမႇပ္ႏွံ လိုက္ရၿပီး လည္း ျဖစ္ေလသည္။
ၾသဂုတ္လ ၂၆ ရက္ေန႕တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးေဆာင္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘာသာျပန္ စာေပ အသင္း (စာေပ ဗိမာန္) ကို တည္
ေထာင္သည္။ ဦးသန္႕က အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေကာင္စီ၏ အက်ဳိးေဆာင္ အတြင္းေရးမွဴး ျဖစ္လာသည္။ ဦး သန္႕ လည္း လြတ္လပ္
ေရး ရၿပီးေနာက္ ျပန္ၾကားေရး ဌာန ဒုတိယ အတြင္းဝန္၊ ေနာက္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ အတြင္း ဝန္ ျဖစ္လာသည္။
၁၉၅၄ ခုႏွစ္တြင္ ဦးႏု၏ အတြင္းဝန္ ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၅၅ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာ့ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရး ဘုတ္ အဖြဲ႕၏ အတြင္း
ေရးမွဴး အျဖစ္ ပူးတြဲ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု ၏တာဝန္ ေပးခ်က္အရ၊ ပစၥဳပၸန္ျမန္ မာႏိုင္ငံ သမိုင္း
သက္ေရာက္ေသာ ဗမာ က်ဳိးပမ္းမႈ က်မ္းတေစာင္ ျဖစ္သည့္ “ျပည္ေတာ္သာ ခရီး” ကို စ တင္ ျပဳ စုသည္။ ျပည္ေတာ္
သာ ခရီးကို ၄ ႏွစ္မွ် အခ်ိန္ယူ ျပဳစုခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးႏွင့္ တတိယပိုင္းကို ဦးသန္႕သည္ သူ ကုလ သမဂၢ ဆိုင္ရာ အၿမဲတမ္း
ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္ၿပီး တႏွစ္ အၾကာ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပုိင္း တြင္မွ အၿပီး သတ္ ႏိုင္ ခဲ့သည္။
၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ အထိ ကုလ သမဂၢ ဆုိင္ရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ သံအမတ္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္တြင္ ကု လ သမဂၢ
အေထြေထြညီလာခံဒုတိယ ဥကၠ႒၊ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္တြင္ ကုလ သမဂၢ ကြန္ဂို ျပႆနာ ဖ်န္ေျဖေရး ေကာ္ မရွင္ ဥကၠ႒ ျဖစ္သည္။
၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဒက္ဟမၼား႐ိႈး ကြန္ဂို ႏိုင္ငံ ကိစၥ ခရီးသြားစဥ္ ေလယာဥ္ ပ်က္က် ေသ ဆံုး ရာ၊ ၁၉၆၁
ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာ ၃ဝ ရက္ေန႕တြင္ ဦးသန္႕ကို အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ အျဖစ္ အမ်ား သေဘာတူ ေ႐ြးခ်ယ္ ခန္႕အပ္သည္။ ငါးႏွစ္
သက္တမ္း ႏွစ္ႀကိမ္ ထမ္းေဆာင္ၿပီး၊ ၁၉၇၁ ခု၊ ဒီဇင္ဘာတြင္ ရာထူးမွ အနားယူသည္။
၁၉၆၄ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရ ဧည့္သည္ေတာ္ အျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသုိ႕ ၃ ရက္ မွ် ျပန္ေရာက္
ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီး သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ကြယ္လြန္သည့္ ရက္ပိုင္း ႏွင့္လည္း တုိက္ဆုိက္ ေန၏။ ဆရာႀကီး၏ ႐ုပ္ကလာပ္
ထားရွိရာ စမ္းေခ်ာင္း ေနအိမ္သို႕ ဦးသန္႕ သြားေရာက္၍ ဂါရဝ ျပဳခဲ့သည္။
၁၉၆၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ လတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရ ဧည့္သည္ေတာ္ အျဖစ္ ဦးသန္႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသုိ႕ တဖန္ ျပန္လည္ ေရာက္
ရွိ လာျပန္သည္။ဦးသန္႕သည္ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ အျဖစ္ တတိယ ကမာၻစစ္ အထိ ျဖစ္ပြား ႏိုင္ သည့္ က်ဴးဘား ဒံုးပ်ံ အေရး
အခင္းကို ေအာင္ျမင္စြာ ဖ်န္ေျဖ ေစ့စပ္ ေပးႏိုင္ခဲ့သည္။ ထုိအျပင္ ဦးသန္႕သည္ ႏိုင္ ငံတ ကာ ျပႆနာမ်ားကို ကုလ သမဂၢ
အားကိုယ္စားျပဳ၍ ေျဖရွင္းရာတြင္ ကြ်မ္းက်င္ လိမၼာၿပီး၊ ဘက္ေပါင္းစံု သင့္တင့္ေအာင္ ဆက္ဆံႏိုင္သူအျဖစ္ ထင္ရွား ခဲ့သည္။
ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာႀကီး ဦးသန္႕ တခါက ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ အမွတ္တ ရ ျဖစ္ ရပ္တခု
ရွိခဲ့ပါသည္။ ဖဆပလ ျပန္ၾကားေရး ဌာန အတြင္းဝန္ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ၁၉၄၉ - ၅ဝ ခုႏွစ္မွာ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္မႈ မ်ား
ေၾကာင့္ ျပည္တြင္း မၿငိမ္သက္သည့္ ကာလ ျဖစ္သည္။ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တရား ဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ ေရး
ရာ မ်ားကို ျမန္မာ့ အသံမွ ဦးသန္႕ မွန္မွန္ အသံလႊင့္ ေျပာၾကားရသည္။ ထို အ ခ်ိန္တြင္ ဦးႏု၏တာဝန္ေပးခ်က္အရ၊ ဦးသန္႕
သည္ ယာဥ္ေမာင္းႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္တည္း လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ သူမ်ားဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ အင္းစိန္သို႕ စြန္႕စြန္႕စားစားသြားေရာက္
ၿပီး၊ ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ ၂ ဦး ျဖစ္ေသာ ေစာဟန္သာေမႊးႏွင့္ ေစာဘဦးႀကီး(မအူပင္ ပညာအုပ္ေဟာင္း)တုိ႕ႏွင့္ေတြ႕
ရသည္။ အပစ္အ ခတ္ ရပ္စဲေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥမ်ား ေဆြးေႏြးသည္။ သို႕ေသာ္လည္း အေျခအေန အရ ႀကိဳးစားမႈ
မေအာင္ျမင္ ခဲ့ေပ။
ဦးသန္႕သည္ ေဒၚသိန္းတင္ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ၿပီး၊ တဦးတည္းေသာ သမီး ျဖစ္သူ ေအးေအးသန္႕ ထြန္းကားခဲ့သည္။ ဦးသန္႕သည္
၁၉၇၄ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ၂၅ ရက္ေန႕အသက္ ၆၅ ႏွစ္အ႐ြယ္တြင္အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာက္ ၿမိဳ႕မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။
၁၉၇၄ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ ၁ ရက္ေန႕တြင္ ဦးသန္႕ ႐ုပ္ကလာပ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ ေရာက္ ရွိလာသည္။ ဗိုလ္ေနဝင္ ဦးေဆာင္သည့္
စစ္အစိုးရက ၿပီးစလြယ္ ျမင္းၿပိဳင္ ကြင္းေဟာင္းတြင္ ထားကာ၊ ဒီဇင္ဘာ လ ၅ ရက္ေန႕၊ ေန႕လည္ ၁ နာရီ အခ်ိန္မွာၾကံေတာ
သခ်ႋဳင္းသို႕ ပို႕ေဆာင္ သၿဂႋဳဟ္မည့္ အစီအစဥ္ကို ေက်ာင္း သားမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ ရဟန္း ရွင္လူ ျပည္သူ အေပါင္းက လက္
မခံႏိုင္ဘဲ၊ ဦးသန္႕ ႐ုပ္ကလာပ္ကို တကၠသိုလ္ နယ္ေျမ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ ခန္းမေရွ႕သို႕ သယ္ေဆာင္ လာၿပီး၊ ေက်ာင္းသား သမဂၢ
အေဆာက္အဦေဟာင္း ေန ရာမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဂူဗိမာန္ တည္ေဆာက္သၿဂႋဳဟ္ခဲ့ရာမွ ဦးသန္႕ အေရးအခင္း ျဖစ္ပြားခဲ့ရသည္။
မတတ္သာ သည့္ အဆံုးတြင္မွ ဗိုလ္ေနဝင္း ဦးေဆာင္တဲ့ စစ္အစိုးရက ဦးသန္႕ ႐ုပ္ကလာပ္ကို ကန္ေတာ္မင္ ပန္းျခံတြင္
သၿဂႋဳဟ္ခဲ့သည္။
ဦးသန္႔အား ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရက
၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ ဝဏၰေက်ာ္ထင္
၁၉၅၃ ခုႏွစ္တြင္ သီရိပ်ံခ်ီ
၁၉၅၇ ခုႏွစ္ တြင္ စည္သူဘြဲ႕
၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ မဟာသေရစည္သူဘဲြ႕
မ်ား ခ်ီးျမႇင္ခဲ့ၿပီး၊ ယူဂိုဆလပ္ႏိုင္ငံ မာရွယ္တီးတုိးက ယူဂိုဆလပ္တံခြန္ဘြဲ႕ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္။
ကုလ သမဂၢ ကြန္ရက္ စာမ်က္ႏွာမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဦးသန္႕၏ အတၴဳပၸတၲိ စာမ်က္ႏွာတြင္၊ ဦးသန္႕ အား ေအာက္ေဖာ္ျပပါ
တကၠသိုလ္ မ်ားက ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဘြဲ႕မ်ား (LL.D.) ေပးအပ္ ခ်ီးျမႇင့္ ခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
(၁) Carleton University, Ottawa, Canada (25 May 1962);
(၂) Williams College, Williamstown, Massachusetts (10 June 1962);
(၃) Princeton University, Princeton, New Jersey (12 June 1962);
(၄) Mount Holyoke College, South Hadley, Massachusetts (2 June 1963);
(၅) Harvard University, Cambridge, Massachusetts (13 June 1963);
(၆) Dartmouth College, Hanover, New Hampshire (16 June 1963);
(၇) University of California at Berkeley, California (2 April 1964);
(၈) University of Denver, Denver, Colorado (3 April 1964);
(၉) Swarthmore College, Swarthmore, Pennsylvania (8 June 1964);
(၁ဝ) New York University, New York (10 June 1964);
(၁၁) Moscow University, Moscow, Soviet Union (30 July 1964);
(၁၂) Queen’s University, Kingston, Ontario (22 May 1965);
(၁၃) Colby College, Waterville, Maine (6 June 1965);
(၁၄) Yale University, New Haven, Connecticut (14 June 1965);
(၁၅) University of Windsor, Windsor, Ontario, Canada (28 May 1966);
(၁၆) Hamilton College, Clinton, New York (5 June 1966);
(၁၇) Fordham University, Bronx, New York (8 June 1966);
(၁၈) Manhattan College, New York (14 June 1966);
(၁၉) University of Michigan, Ann Arbor, Michigan (30 March 1967);
(၂ဝ) Delhi University, New Delhi, India (13 April 1967);
(၂၁) University of Leeds, England (26 May 1967);
(၂၂) Louvain University, Brussels, Belgium (10 April 1968);
(၂၃) University of Alberta, Edmonton, Canada (13 May 1968);
(၂၄) Boston Unversity, Boston, Massachusetts (19 May 1968);
(၂၅) Rutgers University, New Brunswick, New Jersey (29 May 1968);
(၂၆) University of Dublin (Trinity College), Dublin, Ireland (12 July 1968);
(၂၇) Laval University, Quebec, Canada (31 May 1969);
(၂၈) Columbia University, New York City (3 June 1969);
(၂၉) the University of the Philippines (11 April 1970);
(၃ဝ) Syracuse University (6 June 1970).
ေအာက္ေဖာ္ျပ တကၠသိုလ္ မ်ားမွ ဦးသန္႕အား ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေဒါက္တာဘဲြ႕ ေပးအပ္ ခ်ီးျမႇင့္ ခဲ့သည္။
(၁) Doctor of Divinity, The First Universal Church (11 May 1970);
(၂) Doctor of International Law, Florida International University, Miami, Florida
(25 January 1971);
(၃) Doctor of Laws, University of Hartford, Hartford, Connecticut (23 March 1971);
(၄) Doctor of Civil Laws degree, honoris causa, Colgate University, Hamilton, New
York, (30 May 1971);
(၅) Doctor of Humane Letters, Duke University, Durham, North Carolina (7 June 1971).
အားလုံးသိျပီးသားျဖစ္မွာပါ...မသိေသးတဲ႕သူေတြအတြက္ဗဟုသုတအျဖစ္ေဖာ္ျပေပးတာပါ...ဒီ ဦးသန္႕ အတၴဳပၸတၲိေလးကုိ
ျမန္မာ႕သတင္းကြန္ယက္ မွကူးယူျပီးေဆာင္းပါးအျဖစ္ျပန္လည္တင္ျပပါသည္ခင္ဗ်ာ...
Saturday, March 3, 2012
ေအာင္ဆန္း သို႕မဟုတ္ အ႐ိုင္း
(၁)
သူ၏ ေအာက္မွလူထုႀကီးသည္ စည္းကမ္း ေသဝပ္ျခင္းအတန္ငယ္ကင္းမဲ့စြာနားေထာင္လ်က္ရွိ၏။ လူထုႀကီး သည္
စူးစိုက္ျခင္းမရွိ၊ တခ်က္ ၿပံဳးရယ္၍ ေန၏။ ေနာက္နားရွိလူထုအစိတ္အပိုင္းတခုကားအခ်င္းခ်င္း ေခါင္းခ်င္း ကပ္ကာ
တီးတိုး ေျပာေနၾက၏။ သို႔ေသာ္ပ်က္ရယ္ ျပဳျခင္းကားမရွိ။ ေလးစားျခင္းသည္အားလံုး၌ တညီတၫြတ္ တည္းရွိ၏။
အစိမ္းေရာင္ကတၲီပါကားႀကီးသည္ သူ႕ကို ေနာက္ကားခံ ၍ထား၏။ ကားလိပ္ႀကီးမွာ ဘာ႐ုပ္ပံု၊ ေတာေတာင္မွခ်ယ္
လွယ္ ထားျခင္း မရွိ။ ပကတိပိန္းေျပာင္ေျပာင္ျဖစ္၏။ကတၲီပါကားသည္အျခာဘာအဓိပၸာယ္ ကိုမွ် ထူးထူးေထြေထြ
မေဖာ္ျပ၊ သို႔ေသာ္ မိႈင္းၫိဳ႕ျခင္းတခုကိုသာရဲဝံ့စြာ ေဆာင္႐ြက္ ေနသည္။ သူသည္ သည္စိမ္းညိဳေသာ ကားႀကီး၏
ေရွ႕ စင္ျမင့္ ဇာတ္ခံုေပၚ၌ ရပ္ကာ စကားေျပာ၍ ေနသည္။ သူသည္ ျမန္မာပထဝီ ေျမႀကီးမွ ျမန္မာ ဝါဂြမ္းျဖင့္
ယက္လုပ္သည့္ ပင္နီဖ်ဥ္ၾကမ္း ႀကီးကို ဝတ္ထား၏။ လံုခ်ည္မွာနီရဲေသာေ႐ႊေတာင္ ပိုးလံုခ်ည္ျဖစ္၏။ ေခါင္းမွာ
ပြေယာင္းေယာင္းႏွင့္ မေသသပ္။ မ်က္ႏွာ အသြင္အျပင္မွာ အပူပိုင္း ေဒသ အီေကြတာ ေပၚရွိ ကြ်န္းစုမ်ားတြင္
ေနထိုင္ေသာ မြန္ဂိုလီယံ အႏြယ္ လူ႐ိုင္း မ်က္ႏွာႏွင့္ တူ၏။ သို႕မဟုတ္ ေတာင္ေပၚ ခ်င္းတေယာက္ မ်က္ႏွာႏွင့္
လည္း တူ၏။ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသား လူလတ္ တန္းစား၏ လကၡဏာ ျဖစ္ေသာ ထယ္ဝါျခင္း၊ ယဥ္ေက်း
သိမ္းေမြ႕ျခင္းတို႕သည္ သူ႕တြင္လံုးဝ မခုိေအာင္း။ လမ္းေပၚတြင္ ေနရာတကာ ေတြ႕ျမင္ ႏိုင္ေသာသာမန္ဆင္းရဲသား
တဦးႏွင့္သာတူ၏။လူထုထဲမွလူတဦး၏အသြင္အျပင္မ်ဳိးသာ ျဖစ္၏။ သူသည္လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘးသို႕ကား၍လႈပ္
ကာလႈပ္ကာ စကားေျပာ၏။ သူ၏ စကားလံုးမ်ားကား ေျပျပစ္ျခင္းမ ရွိ၊ ေခ်ာေမြ႕ျခင္းမရွိ၊သို႕ေသာ္အတြင္း၌ကား
အနက္ပါ၏။ သင္ပဌမဆံုး ေတြ႕ျမင္ေသာ ေအာင္ဆန္း၏ပံုပန္းကို ေရးျပပါဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္သည္ သည္ပံုကို
ေရးျပမည္ျဖစ္ေပသည္။ ထိုအခါကား ၁၉၃၆ ခု၊ ပထမဆံုး က်င္းပ အပ္ေသာ ဗမာ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္း
သားမ်ား ညီလာခံႀကီးကို ရန္ကုန္ဂ်ဴဗလီေဟာ ခန္းမတြင္ ဆင္ယင္ေသာ အခါ ျဖစ္ေပသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္
အထက္တန္း ေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ၾကားလ်က္ရွိရာ၊ နယ္မွ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေက်ာင္းသား
ညီလာခံသို႕တက္ေရာက္ စဥ္ေအာင္ ဆန္း စကားေျပာသည္ကို ေတြ႕ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ၁၉၃၆ ခု၊သပိတ္ေမွာက္
ကိစၥ ေတာက္ေလာင္ ေတာ့မည့္ ဆဲဆဲ၊ မီးခိုးမ်ား အူေနသည့္ အခိုက္ ‘ေအာင္ဆန္း’အမည္ကို သတင္းစာ မ်ား
တြင္ဖတ္ရေသာအခါသူ႕ကိုသိခ်င္ေသာစိတ္ထက္သန္ခဲ့သည္။ ထိုအခါ ေအာင္ဆန္းမွာတကၠသုိလ္သမဂၢအသင္း၏ေၾကြး
ေၾကာ္သံ ျဖစ္ေသာအိုးေဝမဂၢဇင္းအယ္ဒီတာျဖစ္၏။ ကြ်န္ေတာ္မွာစာေပဝါ သနာပါသူျဖစ္ရာ ေအာင္ဆန္းကို အိုးေဝ
မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာအျဖစ္ စိတ္ဝင္စား၏။ အားက်၏၊ သူ႕အေၾကာင္းကို သိခ်င္၏၊ ေတြ႕ဘူးခ်င္၏။ သို႕ေသာ္ ဂ်ဴဗ
လီေဟာ ေက်ာင္းသားမ်ားညီလာခံတြင္ သူ၏႐ုပ္သြင္ႏွင့္ သူစကားေျပာသည္ကို ေတြ႕ျမင္ ၾကားနာရေသာ အခါ အ
ထင္ႏွင့္ အျမင္ကြာ ေနသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ကြ်န္ေတာ္ ထင္ထားသည္မွာ ေကာလိပ္ ေက်ာင္းသာ၊ ႐ုပ္ေျဖာင့္၊ ဂိုက္
က်၊ စကား ေျပာေကာင္းဟု ျဖစ္၏။ အယ္ဒီတာလည္း ျဖစ္သျဖင့္အေတာ္ အထင္ႀကီးထားေလ၏ ။ ေတြ႕ရေသာ အခါ
႐ုပ္ကလည္း မေျဖာင့္၊ စကားေျပာလည္း မေျပျပစ္၊ သို႕ျဖစ္၍ စိတ္ထဲက မေက်နပ္။ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အ႐ြယ္ ႏု
နယ္ေသး၍စိတ္ကူးယဥ္ယဥ္ျဖင့္သာ ေအာင္ဆန္းကို႐ုပ္ေျဖာင့္ ေစခ်င္၊ စကား ေျပာေကာင္း ေစခ်င္ေန၏။ ထို႕ေၾကာင့္
စိတ္ထဲက မေက်နပ္။
(၂)
ေနာက္ ၁ ႏွစ္ခန္႕ ၾကာေသာ အခါ၊ ကြ်န္ေတာ္သည္ တကၠသုိလ္သို႕ ေရာက္၍ ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ တကၠသုိလ္ေရာက္သည့္
၁၉၃၇ - ၃၈ ခုႏွစ္တြင္ကိုေအာင္ဆန္းသည္တကၠသုိလ္သမဂၢတြင္ ဒုတိယဥကၠဌ၊ ဗမာ ႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သ
မဂၢတြင္ ဥကၠဌ ျဖစ္၏။ ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္သည္ ကိုေအာင္ဆန္းႏွင့္ အသိ ျဖစ္လာ၏။ အသိ ျဖစ္႐ံု ျဖစ္သည္၊ မရင္းႏွီးခဲ့ေပ။
သူႏွင့္ကား ရင္းႏွီး၍ မျဖစ္၊ သူသည္ရင္းႏွီး၍ရေသာလူစားမ်ဳိးမဟုတ္၊ ႏိုင္ငံေရးအတူတူတြဲဖက္ လုပ္လွ်င္သာသူႏွင့္ ရင္းႏွီးမည္
ျဖစ္၏။ တကၠသုိလ္တြင္ ေနစဥ္ ကြ်န္ေတာ္သည္ သမဂၢ ႏိုင္ငံေရးကိုသာ တဖက္သတ္ မလိုက္၊ စာေပ ကဗ်ာလည္း ေရးခ်င္၏။
ဂီတကိုလည္း လိုက္စား၏။ သည္လို အစံုလုပ္ခ်င္သျဖင့္ သူႏွင့္ မရင္းႏွီးႏိုင္ေပ။ သူကား ႏိုင္ငံေရးသမား သက္သက္ ျဖစ္သည္။
ကိုေအာင္ဆန္းႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို သခင္ဗဟိန္းက အသိ ဖြဲ႕ေပးခဲ့၏။ သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေရးသမား သက္သက္ မ
ဟုတ္သျဖင့္ သူ၏ အသိ မိတ္ေဆြထက္ လြန္ေျမာက္၍ ရင္းႏွီးေသာ အျဖစ္သို႕ မေရာက္သြားခဲ့ေပ။ သခင္ ဗဟိန္းႏွင့္ကား သည္
လို မဟုတ္။ သခင္ ဗဟိန္းသည္ ယဥ္ေက်း သိမ္ေမြ႕သူ ျဖစ္၏။ စာေပ၊ ကဗ်ာ၊ လကၤာကို ႏွစ္သက္၏။ ဂီတကိုခ်စ္၏။ ထို႕ေၾကာင့္
သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ ခဏႏွင့္ပင္ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္ကာ သူကြန္ျမဴနစ္ ျဖစ္ေနသည့္ ဘဝအထိပင္ ရင္းႏွီး ခ်စ္ခင္ျခင္း မပ်က္။ ကြ်န္ေတာ္
ကား ႏိုင္ငံေရး သမားလည္း မဟုတ္။ သို႕ေသာ္ ခ်စ္ခင္ ရင္းႏွီး၏။ ကိုေအာင္ဆန္း ႏွင့္ကား သည္ကဲ့သို႕ မဟုတ္။ ကြ်န္ေတာ္ စာ
ေရး ဝါသနာ ပါသည္ကို ကိုေအာင္ဆန္း သိ၏။ သို႕ရာတြင္ ကြ်န္ေတာ္ ေရးခဲ့ေသာ ဒဂုန္ မဂၢဇင္းမွရတု ပိုဒ္စံုစေသာ ကဗ်ာမ်ား၊
ဝတၴဳတို၊ ေဆာင္းပါး စသည့္စာေပမ်ားကို သူအကုန္ ဖတ္ဖူး လိမ့္မည္ မထင္။ ဂ႐ုစိုက္၍ ဖတ္မည့္ လူမ်ိဳးလည္း မဟုတ္။ သို႕
ေသာ္ တခါက သခင္ ဗဟိန္းႏွင့္အတူ သမဂၢ အမႈေဆာင္ ေကာ္မ တီအခန္းတြင္ပင္းယမဂၢဇင္း၌ပံုႏွိပ္ထားေသာကြ်န္ေတာ္၏
ေဆာင္းပါးတခုကိုကားကြ်န္ေတာ့္ ေရွ႕တြင္ဖတ္သည္ကို ေတြ႕ရ ဖူး၏။ ဖတ္ၿပီးလွ်င္ ေဝဖန္ခ်က္ေပး၏။ ကိုေအာင္ဆန္းသည္
လည္းအဂၤလိပ္ ျမန္မာ ေဆာင္းပါးရွင္ တဦး ျဖစ္ေပသည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရး သားေသာ သူ၏ ေဆာင္းပါးမ်ားကို
ဂႏၳေလာကမဂၢဇင္းတြင္ဖတ္ရ ဖူးသည္။ သူသည္ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေရး၏။
ေက်ာင္းသားမ်ား အဝတ္အစား ဝတ္ဆင္ေရး ျပႆနာကို သူသည္ ဂႏၳေလာကတြင္ ပန္းတေနာ္ ဦးသန္႕ႏွင့္ အျပန္အ
လွန္ ေရးသည္။ ဗမာ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ အသင္း၏ ေြ႔ြကးေၾကာ္သံ ‘မ်ိဳးၫြန္႕’ မဂၢဇင္းတြင္ ပါ
ေသာ သူ၏ ‘ေလာကဝိဟာ’ အမည္ရွိေဆာင္းပါးတိုကေလး ကိုကား သေဘာ က်ခဲ့၏။ ကမာၻ ေလာကႀကီးအား ကိုယ္
ေတြ႕ပညာဗဟုသုတအျမင္တို႕ကို ေပးေသာစာသင္ေက်ာင္းႏွင့္ ဥပမာတင္၍ ေရးသားထားသည္။ ကိုေအာင္ဆန္းသည္ ျမန္
မာစာ အေရး ညံ့သူ မဟုတ္ေပ၊ တိတိက်က် ေရးတတ္၏။ ပါဠိကို မွန္ကန္စြာ သံုး၏။ တခါတရံ ဟာသဉာဏ္ ပါ၏။
ပုသိမ္ ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား ညီလာခံ၌သူ၏ ဥကၠဌ မိန္႕ခြန္းတြင္ ကင္းဘဲလ္အစီရင္ခံစာကို ‘ပညာေရး
ပူရာဏ္ က်မ္းႀကီးေပ တကား….’ ဟု ေျပာင္ေလွာင္ ထားသည္မွာ သေရာ္ခ်က္ပါေပသည္။ ေက်ာင္းမွထြက္ၿပီးဒို႕ဗမာအ
စည္းအ႐ံုးသို႕ဝင္ေသာအခါငတ္ျပတ္လာ၍လား မေျပာတတ္၊ ဒဂုန္မဂၢဇင္းတြင္ ေရးလိုေၾကာင္းကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာ၏။
ကြ်န္ေတာ္လည္း တိုက္ရွင္တို႕ႏွင့္ စီစဥ္၍ လစဥ္ ကိုေအာင္ဆန္း ေဆာင္းပါးမ်ားပါေစသည္။ ဒဂုန္ မဂၢဇင္းက ကိုေအာင္
ဆန္း ေရးေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားအတြက္ ဆုခ်ီးျမႇင့္၏။ သူေရးေသာ ေဆာင္းပါးကား‘ႏိုင္ငံေရးအမ်ိဳးမ်ဳိး’ဟူေသာ
ေဆာင္းပါး ျဖစ္သည္။ ဂရိ ႏိုင္ငံေရးအစခ်ီ၍မ်က္ေမွာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးအေျခအေန အထိ ေရး၏။ စာေျပာင္၏။
ဖတ္၍ ေကာင္း၏။ သူလည္း ဒဂုန္တြင္ ၾကာၾကာ မေရးရ၊ မၾကာခင္ ဂ်ပန္ ျပည္သို႕ ထြက္သြားသျဖင့္ သူ႕ ေဆာင္း
ပါးလည္း ရပ္၍ သြား၏။ အစိုးရကလည္း ၿငိဳးထား၍လားမေျပာတတ္၊ ဒဂုန္မဂၢဇင္းမွာ ထိုႏွစ္ မွာပင္ ပိတ္ျခင္း ခံရ
ရွာေလသည္။
(၃)
သမဂၢဥကၠဌ ျဖစ္ေသာ ၁၉၃၈-၃၉ ခုႏွစ္ကသူသည္ ဘီအယ္လ္တန္းတြင္ ရွိ၍ပဲခူး ေက်ာင္းေဆာင္အလယ္ထပ္ တြင္ ေနသည္။
သူ၏အခန္းသည္သပ္ယပ္ျခင္းကင္းမဲ့၏။ အခန္းတြင္စာအုပ္မ်ား ျပည့္ႏွက္၍ ေန၏။ စာအုပ္မ်ားသည္ စားပြဲေပၚ တခ်ဳိ႕၊ ဘီ
ဒိုေပၚတခ်ဳိ႕၊ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ တခ်ဳိ႕ ျပန္႕ႀကဲကာ ႐ုန္းရင္း ဆန္ခတ္ ျဖစ္၍ ေနၾက၏။ သူသည္ အင္မတန္ စာဖတ္သူ တ
ေယာက္ ျဖစ္၏။ သူသည္ ေဒါသ ႀကီးသူ တဦး ျဖစ္၏။ သည္လို အမ်ားက ထင္၏။ ကြ်န္ေတာ့္ အဖို႕ကား ေဒါသႀကီး
သည္ မႀကီးသည္ကို မသိ၊ သူ႕တြင္ စိတ္လိုက္ မာန္ပါ စိတ္ေတြ ရွိသည္ဟုကြ်န္ေတာ္ ထင္၏။ ႏွစ္ကိုကား အေသအခ်ာ
မမွတ္မိေတာ့။ သပိတ္ေမွာက္ႏွစ္လည္ အထိမ္းအမွတ္ပြဲတခု တကၠသုိလ္ သမဂၢတြင္ က်င္းပ၏။ ပရိတ္သတ္ထဲက ထ၍
ေဝဖန္ စကားမ်ား ေျပာၾက၏။ ထိုသို႕ ေျပာၾကသည့္ အထဲတြင္ စစ္ကိုင္း ေက်ာင္းေဆာင္မွ ကုလား ေက်ာင္းသားတဦး
က ဥကၠဌေဟာင္း မစၥတာရာရွစ္ကို ေဝဖန္ရာ ၌အေတာ္ ထိခိုက္ေသာ အျပစ္ေတြကို ထုတ္ေဖာ္ ေျပာေလသည္။ ကု
လား ေက်ာင္းသား ေျပာသည့္ စကားမ်ားသည္ အေျခခိုင္သည္ မခိုင္သည္ ကိုကား မမွတ္မိေတာ့ေပ။ ကိုေအာင္ဆန္း
သည္ မစၥတာရာရွစ္ အတြက္ ေဒါပြကာ ထိုကုလားကို ႀကိမ္းေမာင္း၍ ‘ရဲရင္ထြက္’ စေသာ အသံုးမ်ဳိး သံုး၏။ လက္
သီး ဆုပ္ကာ ကုလားအနီးသို႕တိုး၍ သြား၏။ ေဘးက ေက်ာင္းသား မ်ားကဝိုင္း၍ ဆြဲထား ၾကေလ၏။သူသည္ ေဒါသ
ေၾကာင့္ ဆတ္ဆတ္ တုန္လ်က္ ရွိေလသည္။ ကုလား - ဗမာ အဓိက႐ုဏ္း အၿပီး ေဒါက္တာ ဘေမာ္၏ တကၠသုိလ္
ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး အဆိုၾကမ္းကို သမဂၢက ျငင္းပယ္လိုက္သည့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ညိဳျမ အမွဴး ရွိေသာ ေက်ာင္း
သားတစုက မေက်နပ္သျဖင့္ သမဂၢကို အယံုအၾကည္ မရွိ အဆို တင္သြင္း၏။ ထို အစည္းအေဝး၌ ကိုေအာင္ဆန္း
သည္ ၫိုျမကို ေဒါပြကာ ဥကၠဌကုလားထိုင္မွ ေန၍ ၫိုျမ အတင္းကို ေတာ္ ေျပာလိုက္ေလသည္။ သည္လို စိတ္လိုက္
မာန္ပါ ေျပာၿပီး ေနာက္တပတ္ေလာက္ ၾကာေသာအခါ၊ ထိုေန႕က ေအာင္ဆန္းက ညိဳျမအား႐ႈတ္ခ်ေသာ စကားမ်ားကို
႐ုပ္သိမ္း လိုက္ေၾကာင္း ေၾကာ္ျငာစာကို တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းေဆာင္ အသီသီးတြင္ထြက္ေပၚ၍လာေလသည္။ တကၠသိုလ္
တြင္ရွိစဥ္ကကိုေအာင္ဆန္းသည္ၿပဳံးေသာမ်က္ႏွာထားကိုထားခဲ့၏။ သူ၏ မ်က္ႏွာထားသည္ သုန္မႈန္၏။ တခါ ေတြ႕ဖူး
ေသာ သူကို ေနာက္တခါ ေတြ႕လွ်င္ ႏႈတ္ဆက္ခ်င္မွ ဆက္၏။ သူ႕ကို သိသူက ၿပံဳးျပ ေသာ္လည္းသူသည္တံု႕ျပန္၍ၿပံဳး
ခ်င္မွၿပံဳး၏။ ဥကၠဌ ျဖစ္သျဖင့္သူ႕ကိုကား ေက်ာင္းသားတိုင္းက သိၾက၏။ သူကလည္း အစဥ္လိုလို ႏိုင္ငံေရးကိုသာေတြး
ေနဟန္ တူ၏။ ျမန္မာျပည္၏လြတ္လပ္ေရးအတြက္ စိတ္ပူပံုရ၏။ ထို႕ေၾကာင့္သူသည္သုန္မႈန္လ်က္ရွိေနသည္။ သူစကား
ေျပာလွ်င္လည္း ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းကိုသာ ေျပာသည္။ ေျပာေနစဥ္ ေဘးရွိ လူမ်ားက နားေထာင္ ေနရသည္။ ေဘး
က လူမ်ား၏ စကားကို သူမၾကား၊ သူေျပာခ်င္ တာေတြ ကုိသာ စြတ္၍ ေျပာေန တတ္သည္။
(၄)
တခါကရန္ကုန္ကိုဂ်ပန္တို႕သိမ္းပိုက္စအခ်ိန္၊ ဝိတိုရိယရိပ္သာရွိအိမ္တအိမ္တြင္သခင္ျမႏွင့္ရဲေဘာ္မ်ား ေနထိုင္ လ်က္ ရွိ
ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ မွာလည္း ေတာက ေရာက္ခါစ ျဖစ္သည္။ ဧည့္ခန္းရွိ စႏၵယားတြင္ ကြ်န္ေတာ္ကထိုင္ကာတီးေန
၏။ ေဘးမွ သခင္စံေဝႏွင့္ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသား အခ်ဳိ႕က ဝိုင္း၍ သီခ်င္း လိုက္ဆိုလ်က္ ရွိ၏။ ဘီအိုင္ေအ သမား
မ်ားမွာ ဂီတ အင္မတန္ငတ္ေန၍ သီခ်င္းသံကို ေတာင့္တသျဖင့္ အတင္း တီးခိုင္း ၾက၏။ စႏၵယားမွာ အသံေတြ ပ်က္
ေန၏။ “ခ်စ္ခင္ မွာလား ….ၾကင္မွာလား ခင္ခင္ရယ္ …. ခ်စ္သဲႏြယ္ …. အဟုတ္ကို ခ်စ္ေတာ့မယ္ …. ခင္ရယ္ၾကင္
မယ္ ….။ ဝိုင္း၍ သီဆို ေနၾကရာမွ သည္ေနရာ သို႕ေရာက္ေသာအခါ ကိုေအာင္ဆန္းသည္ ေဂါက္ - ေဂါက္- ေဂါက္
ႏွင့္ တဖက္မွ ေလွ်ာက္လာကာ စႏၵယားအပါးတြင္ လက္ေထာက္ ရပ္လ်က္ ….‘ေဟ့…ရပ္ၾက။ ခုလို အခါမ်ိဳးမွာ ရဲစိတ္
ရဲမာန္ တက္ေစမယ့္ ရဲတင္းသံ ကိုသာ ဆိုရမယ္ဗ်။ ဒီခ်စ္မယ္ ၾကင္မယ္ သီခ်င္းမ်ဳိးကမဟန္ဘူး….”႐ုတ္တရက္ ေၾကာင္
၍ ကြ်န္ေတာ္သည္ စႏၵယားကို ေခတၲရပ္လိုက္၏။ သူသည္ သူ ေျပာခ်င္တာ ေျပာၿပီး၍ထြက္သြားေလသည္။ ကြ်န္ေတာ္
တုိ႕လည္း ဆက္လက္ သီဆိုကာက်န္ရစ္ခဲ့ၾကသည္။ သူကားသည္လိုလူစားမ်ိဳး။ သမဂၢဥကၠဌကိုလွေမာင္(ယခုသံအမတ္)၏
လက္ထပ္ပြဲသည္ဘီအိုင္ေအ ေခတ္၌ ေ႐ႊေတာင္ၾကားတြင္က်င္းပသည္။ သူ၏ လက္ထပ္ပြဲသည္ ဘီအိုင္ေအ သမားမ်ားတြင္
ပထမ ဦးဆံုး ျဖစ္၏။ လက္ထပ္ပြဲ ၿပီးေသာအခါ ဧည့္ခန္းေဆာင္တြင္ မိတ္ေဆြမ်ား စု႐ံုးလ်က္ ရွိၾက၏။ စႏၵယားဆရာ တ
ဦးက တီးကာ ေဖ်ာ္ေျဖလ်က္ ရွိသည္။ သည္အတြင္း ကိုေအာင္ဆန္းသည္ စႏၵယားကို ရပ္ေစကာ ကြ်န္ေတာ့္ကို လူၾကား
ထဲမွ အတင္း ဆြဲေခၚ၍ သီခ်င္းတပုဒ္ကို ဇြတ္တီး ခိုင္း၏။ သူသည္စႏၵယားကို လက္ေထာက္ကာ မရတရျဖင့္ လိုက္ဆိုေန
၏။ တီးေသာ သီခ်င္းမွာ‘ကဥၥန’ သီခ်င္းပင္ ျဖစ္၏။ ေတးဆံုးလွ်င္ လက္ခုပ္တီးကာ ေနာက္တပုဒ္ တီးခိုင္း ျပန္၏။ တခါ
က ဂ်ပန္ေခတ္ ဝန္ႀကီး တဦး၏ ထမင္း စားပြဲတြင္ သူ လာ၏။ ထမင္း စားပြဲာစမည္ ျပဳေသာအခါ သူ႕ကိုစစ္ေသနာပတိ
ဟု အားလံုးက ေလးစားေသာ အားျဖင့္ ထမင္းစားခန္းႀကီး ထဲသို႕ သူ႕ကို အရင္ ဝင္ေစ၏။ ဧည့္သည္မ်ားကား အဝတြင္
ရပ္၍ သူ႕အဝင္ကို ေစာင့္လ်က္ ေနၾကသည္။ သူသည္ စစ္ဝတ္ စစ္စားႏွင့္ ဝင္လာကာ ႐ုတ္တရက္ စားပြဲထိပ္ ကုလား
ထိုင္တြင္ ဝင္ထိုင္ လိုက္ၿပီး ဇက္ကနဲ ဘယာေက်ာ္တတံုးကိုယူစားလိုက္ေလ၏။ သူ ထမင္းစားေနစဥ္ဧည့္သည္လာ ၍
လည္း ျမန္မာ့ဧည့္ဝတ္ထံုးစံအရ ထမင္းစားပါအံုးလားဟုေခၚခ်င္မွေခၚေသာ လူစားမ်ဳိး ျဖစ္၏။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ကို မိတ္
ေဆြရင္းမ်ားက ‘ေၾကာင္’ သည္ဟု အမွတ္ထားၾကေလ၏။
(၅)
သူ႕တြင္ သိမ္ေမြ႕ျခင္း မရွိ၊ အလွအပကိုသူမမက္ေမာ၊ သူၾကမ္းတမ္းသည္၊ ႐ိုင္းသည္။ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းေရးတြင္ရွိ
ေသာဧည့္ဝတ္ထံုးစံ၊ ယဥ္ေက်းျခင္းစသည္တို႕ကိုသူသည္လံုးဝဂ႐ုမစိုက္။ ဂီတ ၊ပန္းခ်ီ၊ သဘင္စေသာအႏုပညာရပ္မ်ား
ကိုမလိုက္စား၊ သူ႕ကိုယ္သူ အတင္းယဥ္ေက်းေအာင္မလုပ္၊ သူ၏နဂိုအတိုင္းခပ္႐ိုင္း႐ိုင္းခပ္ၾကမ္းၾကမ္း မျပဳမျပင္ဘဲေန
၏။ သူ႕တြင္ ႏိုင္ငံေရး ဝိဉာဥ္ကားျပင္းထန္လွေခ်၏။ သူသည္ ႏိုင္ငံေရး တခုတည္းကိုသာလုပ္ေသာ လူတဦး ျဖစ္၏။
သူသည္ ႐ိုင္း၏၊ ၾကမ္း၏၊ ေၾကာင္၏။ကိစၥမရွိ။ သူသည္ဧည့္ခံခန္းေဆာင္မွဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီး လူေကာင္း မဟုတ္။
တခုတည္းေသာ ယုံၾကည္ခ်က္ႏွင့္ တခုတည္းကိုသာ မဲ၍လုပ္ေသာ ႏိုင္ငံေရးသတၲဝါ ျဖစ္၏။ ထို႕ေၾကာင့္ ကိစၥ မရွိ။
၁၉၄၂ - ၄၃ ခုႏွစ္တြင္ သူႏွင့္ ေနာက္ဆံုး ေတြ႕၏။ သူသည္ အႏုပညာ အေၾကာင္းကို ေျပာျပ၏။ “အႏုပညာဆိုတာ
ရွိတာပဲ၊ လင္မယား ဘဝ မွာလဲ အႏုပညာ မဲ့ရင္ လင္မယား ကြဲမွာေပါ့။ ဒီလုိပဲ ေတာ္လွန္ေရး မွာလဲ အႏုပညာရွိတာ
ပဲ။ အႏုပညာ ေျမာက္မွ ေတာ္လွန္ေရးဟာလဲတကယ့္ ေတာ္လွန္ေရးအစစ္ပဲ….”။ ဆရာမ ေဒၚခင္ၾကည္ႏွင့္ ေစ့စပ္ၿပီးစ
လက္မထပ္ခင္ ၃ - ၄ ရက္ အလိုက ကိုဗဟိန္းကို လာရွာရင္း ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ သြားေတြ႕၏။ သူသည္ ဧည့္ခန္းရွိ အဖံုး
ပိတ္ရွိေသာ စႏၵယားတြင္ လက္ေထာက္ကာ “ဒီမယ္ … အိမ္ေထာင္ ျပဳတယ္ ဆိုတာ သိပ္ စဥ္းစား ေတြေဝ ေနလို႕ မရ
ဘူးဗ်။ တခါထဲ ဇြတ္လုပ္ လိုက္ရတယ္ …” ဟု မေမးဘဲ သူ ဘာသာသူ ေျပာေန၏။ လက္ထပ္ ၿပီးစက ကြ်န္ေတာ္
ေရးလ်က္ ရွိေသာ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈစာအုပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သူႏွင့္တိုင္ပင္ရန္ အင္းလ်ား ကန္ေစာင္းရွိ သူ႕အိမ္
သို႕ ေရာက္သြား၏။ ဧည့္ခန္းတြင္ ေခတၲ ေစာင့္ေနရ၏။ ထြက္လာေသာအခါသူ႕ ႏႈတ္ခမ္းတြင္ ရဲေန သည္ကို ေတြ႕ရ၍
မၿပံဳးမိေအာင္ဟန္ေဆာင္ ေနရ၏။ သည့္ေနာက္သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ မေတြ႕ေတာ့။ ေတြ႕ဆံုဖို႕လည္းအေၾကာင္းမရွိ။အေၾကာင္းမ
ရွိဘဲသူ႕ဆီသြားလည္လည္း ေဖာ္ေဖာ္ေ႐ြေ႐ြ ေလာကြတ္ ပ်ဴငွာ ေခၚမည့္ လူစား မ်ဳိးလဲမဟုတ္။
တခါက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘဝတြင္ ေမာ္ေတာ္ကားႀကီးထဲ၌ သူ၏ဇနီး၊ ကေလးမ်ားႏွင့္တၿပံဳႀကီးကို ျမင္လိုက္ရ၏။ “ေအာ္…သား
နဲ႕ မယား နဲ႕မို႕ လူစိတ္ ေတာ္ေတာ္ ေပါက္လာၿပီ၊ အရင္ ကလို ‘ေၾကာင္’ ေတာ့မည္ မဟုတ္၊အ ၾကမ္း အ႐ိုင္းမွ ယဥ္
ေက်းေတာ့မည္” ဟု ေအာက္ေမ့လိုက္၏။ မွန္ မမွန္ကား မေျပာတတ္။ ဖဆပလ ဥကၠဌ၊ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ ဦး
ေအာင္ဆန္းကိုကား ကြ်န္ေတာ္ မသိ။ သူ၏ ႏိုင္ငံေရးကို ေဝဖန္ျခင္းမဟုတ္၊ သူ၏ လူအျဖစ္သာ ကြ်န္ေတာ္ သိသည့္
အထိ ေျပာျပျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ တခုေတာ့ ထင္သည္။ သူသည္ လူထဲမွ လူတဦး ျဖစ္၍ လူထုႏွင့္ ဆက္စပ္ေန၍ လူ
ထု ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာသည္ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ။
ဒဂုန္တာရာ
ဒီဇင္ဘာလ၊ ၁၉၄၆ (႐ုပ္ပံုလႊာမွ)
Thursday, March 1, 2012
သစၥာသည္သာအားကုိးရာ(စိတ္အားျဖည့္ဓမၼသံစဥ္-၂)
ႏွလုံးသားကုိ ေသာ့ခတ္ထားပါ။
ခ်စ္ရတာလည္းဒုကၡ၊ မုန္းရတာလည္း ဒုကၡပါပဲ။
ခ်စ္တဲ့သူကုိမေတြ႔ရရင္၊ စိတ္ပူေလာင္ရသလုိ
မုန္းသူကုိျမင္ရရင္လည္း စိတ္ဆင္းရဲရပါတယ္။
စိတ္မပူေလာင္ခ်င္ရင္ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မခ်စ္ပါနဲ႔။
စိတ္မဆင္းရဲခ်င္ရင္ ဘယ္သူကုိမွမမုန္းပါနဲ႔။
သစၥာသည္သာအားကုိးရာ။
အေရးၾကီး ကိစၥၾကဳံတုိင္း ၾကဳံတုိင္း ကုိယ္အားထုတ္ထားခဲ့တဲ့
ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳေတြ ကုိယ္ျပဳလုပ္ထားခဲ့တဲ့ အျပဳသေဘာလုပ္ရပ္ေတြကုိ
သစၥာဆုိတုိင္တည္ျပီး ဆုေတာင္းလုိက္ပါ။
လုိအင္ဆႏၵအားလုံး ျပည့္ဝပါလိမ့္မယ္။
အမွန္ရွာမွ အရွာမွန္မယ္။
မိမိကုိယ္တုိင္က ေသျခင္းသေဘာ ပ်က္ျခင္းသေဘာရွိေပမယ့္
မေသမယ့္ သေဘာ မပ်က္မယ့္သေဘာကုိ
ရွာေဖြနုိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ အဲဒီရွာေဖြျခင္းဟာ
ျမင့္ျမတ္ေသာ ရွာေဖြျခင္းပါပဲ။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေသျခင္းတရားက လြတ္ေျမာက္နုိင္လုိ႔ပါ။
စိတ္ကုိေန႔တုိင္းေရခ်ဳိးေပးပါ။
သတၱဝါေတြရဲ့ စိတ္အစဥ္ဟာ ပုံမွန္အားျဖင့္
ကိေလသာအညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ ညစ္ႏြမ္းေပက်ံေနပါတယ္။
စိတ္ တက္ၾကြမွဳမ်ဳိးစုံ၊ စိတ္ပ်က္က်မွဳမ်ဳိးစုံနဲ႔
ညစ္ပတ္ခ်င္တုိင္း ညစ္ပတ္ေနတဲ့
စိတ္အစဥ္ကုိ သတိပ႒ာန္ေရစင္နဲ႔ သြန္းေလာင္းေဆးေလ်ွာ္မွသာ
ျဖဴေဖြးသန္႔စင္သြားနုိင္ပါတယ္။
ဒီေန႔ေကာင္းဖုိ႔က အဓိက။
ျပီးဆုံးခဲ့တဲ့အတိတ္အေၾကာင္း
ျဖစ္မလာေသးတဲ့ အနာဂတ္အေၾကာင္းေတြကုိ
မလုိအပ္ဘဲေတြးေတာေနျပီး စိတ္ပင္ပန္းမေနသင့္ပါဘူး။
မေသခင္ကုိယ္တကယ္ပုိင္တဲ့ ပစၥဳပၸန္ တစ္ခဏေလးမွာပဲ
စိတ္ကုိတည့္တည့္ခ်ထားျပီး လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာကုိ
အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္လုပ္ရပါမယ္။
အလွေသမွ အေသလွမယ္။
ဘဝျပတ္ေအာင္အားမထုတ္နုိင္ေသးသူအတြက္
ေသခါနီးမွာ တမလြန္ဘဝကူးေကာင္းဖုိ႔
အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။
ေသရမယ့္ အခ်ိန္ကုိၾကိဳသိရင္ ဘဝကူးေကာင္းဖုိ႔အတြက္
စိတ္တုိင္းက်ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္နုိင္ပါတယ္။
ေသရမယ့္ အခ်ိန္ကုိ ၾကိဳသိခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့
အာနာပါန သတိပ႒ာန္တရားကုိ
ေလးေလးစားစား ပြားမ်ားအားထုတ္ၾကရုံပါပဲ။
အသက္မထြက္ခင္ ေသႏွင့္ပါ။
မနုိးေသာအိပ္စက္ျခင္းနဲ႔ အိပ္စက္ခါနီးအခ်ိန္မွာ
အေကာင္းဆုံးအေနအထားျဖစ္ေနဖုိ႔အတြက္
နုိးေသာအိပ္စက္ျခင္းနဲ႔ အိပ္စက္ခါနီးအခ်ိန္ကုိ
အေကာင္းဆုံးအေနအထားျဖစ္ေအာင္
ေလ့က်င့္ထားဖုိ႔လုိအပ္ပါတယ္။
အေသၾကီးနဲ႔ေသခါနီးအခ်ိန္မွာ အာရုံေကာင္း
နမိတ္ေကာင္းေတြ ထင္ျမင္ေနဖုိ႔အတြက္
အေသေလးနဲ႔ ေသခါနီးအခ်ိန္ကုိ အာရုံေကာင္း နမိတ္ေကာင္းေတြနဲ႔
ထုံမြမ္းေပးထားရပါမယ္။
ႏွာေခါင္းရွိရင္ အလုပ္ျဖစ္တယ္။
အိပ္ခ်ိန္ ႏုိးခ်ိန္ အခ်ိန္တုိင္းမွာ ထင္ရွားေနတဲ့အတြက္
ရွဳမွတ္ရတာလည္း လြယ္ကူ မရပ္မနားလည္း အဆက္မျပတ္
ရွဳမွတ္နုိင္တာေၾကာင့္ အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကုိ
ပင္တုိင္ကမၼ႒ာန္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ျပီး အားထုတ္တာဟာ
လူအမ်ားစုအတြက္ အသင့္ေတာ္ဆုံးပါပဲ။
အရသင့္ဆုံးဆု။
နိဗၺာန္ခ်မ္းသာဟာ ဘယ္ေတာ့ဆုိဘယ္ေတာ့မွ
ကုန္ေပ်ာက္ပ်က္စီးျခင္းမရွိ အစဥ္ထာဝရတည္ျမဲေနတယ္
ဆုိတာကုိ အေသအခ်ာ အေလးအနက္ေတြးၾကည့္ရင္
နိဗၺာန္ခ်မ္းသာေလာက္ လုိခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ခ်မ္းသာ
ေလာကမွမရွိေတာ့ပါဘူး။
တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္ရင္ လူမဟုတ္။
ေနမင္းၾကီးဟာ မကြယ္ခင္မွာ ကုိယ္တုိင္လည္းေတာက္ပ
ေလာကကုိလည္း အလွဆင္သလုိ
လူဟာလည္း မေသခင္မွာ ကုိယ္အမ်ဳိးလည္းေဆာင္ရြတ္
သူတစ္ပါးအက်ဳိးလည္း သယ္ပုိးၾကရပါတယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။ အရွင္ဆႏၵာဓိက(စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼသံစဥ္)စာအုပ္မွ ေကာက္ႏွုတ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
စာဖတ္သူအားလုံးကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)
www.wiradhamma.blogspot.com/
ဦးဇင္းဘေလာ့မွာလည္းလာေရာက္ေလ့လာဖတ္ရွုနုိင္ပါသည္။
စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼသံစဥ္
၁။ေနတတ္မွေအးခ်မ္းမယ္
ဆင္းရဲကင္းျပီး ခ်မ္းသာခ်င္ရင္။
သမင္လုိမက်င့္နဲ႔ ၾကံ့လုိက်င့္။
ၾကခတ္ဝါးရုံလုိမက်င့္နဲ႔ မ်ွစ္စုိလုိက်င့္။
ကုိယ္အေဖာ္လည္း မျငိေစနဲ႔ စိတ္အေဖာ္လည္းမျငိေစနဲ႔။
၂။ျငိမ္ေလ ျငိမ္းေလ
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မွဳကုိ
အထူးတန္ဘုိးထားေတာ္မူပါတယ္။
ဆူညံတဲ့ေနရာမွာလည္း တရားနဲ႔ ေနလုိ႔ရတာမွန္ေပမယ့္
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္တဲ့ ေနရာမွာ
တရားနဲ႔ေနရတာေလာက္ေတာ့ ဘယ္ေအးခ်မ္းပါ့မလဲ။
၃။ေၾကးစားေကာင္းမွဳ
ပစၥဳပၸန္ၾကီးပြားေရးအတြက္ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳျပဳတယ္ဆုိတာ
ပစၥဳပၸန္ စားဝတ္ေနေရးအလုပ္ လုပ္ေနတာပါပဲ။
တမလြန္ ခ်မ္းသာေရးအတြက္ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳျပဳေနတယ္ဆုိတာလည္း
ပစၥဳပၸန္ စားဝတ္ေနေရးအလုပ္ လုပ္ရတာအားမရလုိ႔
တမလြန္ စားဝတ္ေနေရးအလုပ္ကုိ
ခုကတည္းက ၾကိဳျပီး လုပ္ေနတာနဲ႔အတူတူပါပဲ။
၄။ေတာရိပ္ေလးကေအးပါတယ္
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ျမဳိ့မွာစ်ာန္ရတဲ့သူထက္
ေတာမွာအိပ္ေနတဲ့သူကုိ ပုိျပီးခ်ီးမြမ္းပါတယ္။
ျမဳိ့မွာ အခ်ိန္မေရြး စ်ာန္ေလ်ွာနုိင္သလုိ
ေတာမွာ အခ်ိန္မေရြး တရားရနုိင္လုိ႔ပါ။
၅။အထီးက်န္ရင္ အက်ည္းတန္တယ္
လက္ရွိအေျခအေနမွာ မေပ်ာ္ေမြ႔နုိင္သူအတြက္
တစ္ေယာက္တည္းပဲေနေန အမ်ားနဲ႔ပဲေနေန
အျမဲတန္းအထီးက်န္ေနပါတယ္။
မရွိတာကုိ ေတာင္းတေနတဲ့သူ ရွိတာကုိ မေက်နပ္နုိင္တဲ့သူဟာ
မေရမရာအေတြးေတြ မေသခ်ာေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔
ထာဝရအထီးက်န္ေနမွာပါပဲ။
၆။အစြဲသိမ္းမွ အျမဲျငိမ္းမယ္
တရားအားထုတ္တဲ့သူမွာ ငါအစြဲ၊ငါ့ဥစၥာအစြဲ
တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့ပါးလာပါတယ္။
ငါစြဲကင္းေလ စိတ္ခ်မ္းသာေလ
ငါ့ဥစၥာအစြဲကင္းေလ စိတ္ျငိမ္းေအးေလပါပဲ။
၇။အရွင္းေနမွ အေနရွင္းမယ္
ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ ျငိတြယ္ရွုပ္ေထြးေနတဲ့
ၾကခတ္ဝါးပင္ဟာ အျပင္ေရာက္ဖုိ႔ခက္ခဲသလုိ
ကိေလသာအတြင္းအရွုပ္ ကာမဂုဏ္အျပင္အရွုပ္ေတြနဲ႔
ရွဳပ္ေထြးေနတဲ့ သူဟာလည္း သံသရာဝဋ္ဆင္းရဲကေန
ရုန္းထြက္ဖုိ႔ခက္ခဲလွပါတယ္။ မျငိမရွုပ္တဲ့ မ်ွစ္စုိလုိက်င့္နုိင္မွ
ကုိယ့္ဘဝလြတ္လပ္ေအးခ်မ္းမွာပါ။
၈။အတြယ္အတာမမ်ားပါနဲ႔
သက္ရွိသက္မဲ့ အာရုံေတြအေပၚ
အျငိအတြယ္ အရွုပ္အယွက္မ်ားေနတဲ့သူဟာ
သမင္ခ်ဳိနဲ႔ ျငိတြယ္ရွုပ္ယွက္မွဳေၾကာင့္
သမင္ခမ်ာဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္ရသလုိ
အေဖာ္ခင္တဏွာရဲ့ ျငိတြယ္ရွုပ္ယွက္မွဳေၾကာင့္
အေဖာ္ခင္သူ လူသားခမ်ာမွာလည္း
ဆင္းရဲဒုကၡ မ်ဳိးစုံေတြ႔ၾကဳံခံစားရပါတယ္။
၉။အခ်ိန္မေရြး သတိရပါ
တရားထူး တရားျမတ္ဆုိတာ တင္ပ်ဥ္ေခြမ်က္စိမွိတ္ျပီး
တရားထုိင္ေနရင္းနဲ႔မွ ရနုိင္တဲ့အရာမဟုတ္ပါဘူး။
သြားရင္း လာရင္း၊လုပ္ရင္းကုိင္ရင္း
ခ်က္ရင္း ေလ်ွာ္ရင္း စားရင္း စြန္႔ရင္းနဲ႔လည္းရနုိင္ပါတယ္။
အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး တရားထူးရနုိင္တဲ့အတြက္
အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး တရာထူးရနုိင္တဲ့အတြက္
အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး တရားရွုမွတ္ေနဖုိ႔လုိပါတယ္။
၁၀။ခပ္ခြာခြာေလးေနစမ္းပါ
လက္တစ္ဖက္တည္းမွာ လက္ေကာက္ႏွစ္ကြင္းစြပ္ရင္ အသံျမည္တယ္။
တစ္ေနရာတည္းမွာ လူႏွစ္ေယာက္ေပါင္းရင္ စကားမ်ားတယ္။
စကားမမ်ားခ်င္ရင္ တစ္ေယာက္တည္းေနပါ။
မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ) ၏ စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼသံစဥ္ စာအုပ္မွေကာက္ႏွုတ္ခ်က္ျဖစ္ ပါတယ္။
စာဖတ္သူအားလုံး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)
www.wiradhamma.blogspot.com/
ဦးဇင္းဘေလာ့မွာလည္း လာေရာက္ေလ့လာဖတ္ရွုနုိင္ပါသည္။